— 415—

5) Substantiva ipsa:

2*. Substantivum rectum, alteri regenti quod adjunctum est in Genitivo, v. c. cave, ne perdas vires, quibus in- geniunm pollet(die Kräfte des Verstandes). Ci- mon sexto anno, ex quo missus ſuerat in egilium(im sechsten Jahre der Verbannung), in patriam est revocatus. Virtus, qua floret juvenis(die Tugend ei- nes Jünglings) pluris aestimanda est probitate, quùde est in viro sene(die Frömmigkeit eines Alten).

8. Substantivum rectimn, quod in vernacula cum altera per Praepositionem conjungitur, v. c. ad superandas molestias, quas bellimn obtrudit(die Strapatzen im Kriege), probe firmatus sis oportet. Quis potest nu- merare stellas, quae polum percurrunt(die Sterne am Himm el). Pueri, in quibus bona est indoles(Knaben von guter Anlage), sollicite sunt educandi.

7. Vernaculae Substantiva composita, v. c. abhorreo a lectione scriptorum, quibus disceptant eruditi(der Ge- lehrten Streitschriften. Corrumpuntur pueri con- victibus, in quibus non observatur mnorum elegantia (durch eine schlechte Tischzucht).

c) Adjectiva et Adverbia in Superlativi gradu posita, v. c. Caesar, quam maxis potuit itineribus(in den stärksten Märschen), in Galliam contendit. Pompejus, quunta maxi- ma potuit(das gröſstmöglichste), auctoritate in Ro- manorum civitate fuit. Hannibal, qumn callidissime potuit (auf's listigs te), hostes decepit. Quibuscunque po- tui rebus(möglichst), tibi praesto fui opera et consi- lio. Gratias tibi ago, quantas possum mawinmas(auf's verbindlichste).