10

eruditionis laudem quaereret: nonne adolescentem hoc tempore natum, his moribus imbutum, horum hominum aequalem, nonne hune omni ingenio destitutum insipientemque dieeremus, si harum rerum omnium prorsus negligens omnia alio modo agere voluisset? Nee protecto inutile fuit illud latinae poesis studium, quum ipsa poesis germanica summum ex eo peree- perit fructum, quidquid hodie de poetis et poematis illius— judicamus.¹) Quod tamen longius persequi a proposito alienum evrvt. ul ier Redeamus nunc ad scholam Heilsbrunnensem et—— Quae schola quomodo instituta fuerit, nihil attinet dicere, quia sine controversia con- formata erat ad exemplar earum, quas Raumerus I. I. tanta diligentia describit, ut nihil fere Practermissum videatur.*) Hoc vero unum, quod illius aetatis scholis proprium ae praecipuum fuit, praetermittere non debeo: et pauciores disciplinae docebantur et discipuli suum quisque ingenium magis sequi poterant, unde plus eos profieere potuisse facile apparet. ¹) Omuis Heilsbrunpensis— sic enim tune ferebatur— aut musiens est aut poeta aut magicus(i. e. mathematieus). Taubmannus autem ex numero fuit poetarum, nee quid- quam aliud egit,*) nisi ut poeta latinus esdfa, id Tuodha non modo suo, sed omnium ſfene aequalium judicio assecutus est.. n Viri, quibus utebatur magistris, zidentur illi daidom ete idonei twisse ad ingenium cjus excitandum et stimulandum, ad regendum et coereendum non item, ³) praesertim quum

¹) Rectius quam a multis, veluti a M1 Martin Opit ete. paderborn 1853.(progr.) p. 7 feri olet. in hoc argumento versatur K. A. Barack(Werke der Hrotsvitha. Nürnb 1858. p. XXI. et XXII.).— Nemo ignorat, quam multae latinae fabulae inde a. saec. XV. germanicis poetis argumenta suarum praebuerint. Cf. Gottsched, nöthiger vorrath etc. Leipz. 1757. A graecis poetis antiquis abstinebant poetae germani Noper ignorationem linguae, aut latinas interpretationes sequebantur. Vide ib. p. 93 et p. 164.

¹) Qui plura desiderat, inspiciat libellos, qui nostra aetate satis multi de singulis scholis separatim edljti sunt,* Heinicke, zur ältesten Gesch. d. Gymn. zu Rastenburg 1846. Eckstein, Beitre zur Gesch. d. Halle'schen Schulen 1850 cet. Cf. etiam Kraneri Msalſs Ae hum. studiorum XV. et IM saec. in Germ. orig. et indole. Misen. 1843. ArTAs 1 lle

*) Ad hunc locum cf. C. L. Roth, Kleine Schuiſten, 1857. I. p. 196: Zur Gesch. des Nürnb. gelehrten Schulwesens im 16. und 17. Jahrh. ra m 4

*) Alias sane res non magnopere curavit. In ep. ad Hoffmannum addit:„Ataue haec ipsa sub lectione sphaerica seriptito, quasi aliud agens et tamen hoc tunum agens.“ Cujus generis haec prae- lectio fuerit, Raumerus docet I. I. I. p. 255..

*)„Proxime, cum D. M. Codomannus mihi Noribergensem gondam— ut singulis septimanis privatas repetitiones cum ipso susciperem, et stylum prosae et ligatae orationis exercerem, forte fortuna accidit, ut vocabulo uterer minus obvio, dum loquor, do fangt er von meiner antiquitate an zu reden et dehortari me ab illa multis verbis. Siehe, ich bin dein praeceptor nun in die 9 Jahr, a me hoc non habes. Quis tibi auctor est? Num Lejus? Nequaquam, ego respondeo. Quisnam, inquit?— Auctoritas partim majorum virorum partim natura ipsa me trahit et illicit, inquio. Quot sunt, inquit, illorum virornm, qui probant? Est unicus Melissus. Hergegen ſein ihr wol 1000, die es improbiren. Ego tacebam, gedacht, dörft ich reden, ich wolt wol reſpondiren. Als wenn es allein der Melissus were. Tum ille: nisi a proposito tuo isto absistis, te ipse accusabo, si D. M. Adamus redierit. Ego abeo non mediocriter commotus et adscendo altera die ad D. Rectorem et offero duo carmina, Alcaicum, in quo est antiqua imitatio et imago, et Elegiacum, in quo est Ovidiana imitatio et mera simplicitas et facilitas. Et significo illi omnia, quae M. Cod. mecum egerat et peto consilium ejus, quod in hac causa tuto sequi possim. Jubet me abire et crastino die ad vesperam rexerti, se interea velle ea scripta cognoscere. Dicto tempore adsum: vocor in conclave ejus; ubi etiam D. M. Gurkfelderus aderat. Incipit D. Rector, vides, Taubmanne, inquit, tot esse sensns, quot oupita, et omuibus satisfacere magni laboris est et infinitae industriae: Huic placet, quod illi displicet. Quod autem consilium et judicium meum de tua ratione scribendi petis, ego sic statuo; Te illud studium investigandi et imitandi amtiquftatem puriorem non posse deponere, absque magna tuorum studiorum jactura; progressus es