13

Denique in extrema sententia§. 30: xH᷑κρεmφυνο οο ννυρ dτι υντι ταοr εSνμαωᷣε να εemOιια e 1e», cdvdgeg, odò Tolg Sxνπαο οινοοσ verbum srι⁵σlæ non recte adhibitum esse videtur. Docet enim Ammonius: εισνπσεμ☚εμαά☚αι ε νρμαφαμάν, επαισννσ—νναά di L„νν. Recte secundum hanc explicationem verbum&rιασνακνuπσεν adhibitum est§. 29: Töre Oé,&dνν ομέων⁹ υνντααι κ ꝙ⁹ ἀ̈νιισι rOlν υοσανerν, uαν σᷣoug ub ναxioue odg ꝓ†σαρεενονςσ τασ,αονσι—οQσι μαραννσονπτπασν, ux 1oꝓνονυσυςα g, u Gν ⁴nπιλυra, za εμνινιινυνιπνποωνυσι τ‿ιιυνσσσm—ιꝗiσννενατος τ⁷⁵νmπεμέενο⁵αα. Quum praecedat ανονσσ Qπάα έeωQ˖,ͥ—M videmus de mandato, quod praesentibus datur, sermonem esse,

et quum n. I. praecedat à0 1⁶ανσσ⅝ filium ex ore patris mandatum novereae persequendae accepisse neque litteris incitatum esse, consentaneum est.

Et Antiphontem in alüs orationibus, ubi verbum&rιασνηνσπᷣτeν adhibet, semper ex Ammonu distin- ctione hoc verbo usum esse videbis ex tetral. II, 6, 11: 8„ν ααόαιααοςσ υ ταeνυνπαωυν τσ Sr*. ⁴ 10ν εννο εέμρασυν ε᷑mτμινιμινηνπα αενεςσ˙ιυσαι τνꝙτνν ιm⁸έ οιννντυπꝓ eieelœx et tetral. IV,„, 7: phueig— drl voë noνσνποοσν εέπιισπνππτοωοαιμνειν εν etc. et tetral. IV, ò, 10: ‿ς 6Gυιμνοο dt εεαισανακννπνπσπνοιιην υmσις αἀτον, uν τ̈ν qοvε ννπννπταανσσα νονεευαν τον ꝙνμυωιαρον mνοαητwzνε, ergo verbum e&rισσεςεινα⁵νε h. l. non recte adhibitum esse videtur.

Postremo afferam judicia veterum criticorum de Antiphontearum orationum indole atque natura, quae collegit Maetzner p. V. seq.„Ac Plutarchus quidem in vita Antiphontis p. 309. Reisk. Egt dé, inquit, g

Toıg 16οςσσ G§υeò/⁶νν εαά πηιισσ νος α ⸗dέeενοg εν τν eiνεασι α ε&ꝛντꝙτωπα le⅔οοσ τνννννος zd 2ννόιαρ ν àε dονναuοωιευσαι,ενπι τοσ»νμουασ αησαά ταα αοιτrcõeανυυν rous Lrou voı uννπςρεονς‿ εμένςα G τωνόάαμεμνοο. Porro Hermogenes de form. in Walz. Rhett. gr. III. p. 375. O xoivwn Pauodαog Au- T¹†ν, inquit, odmεν oi ονάνι φεονðτα, mindg uεν α αασ τ Gαας αα mν d-σ‿οννν nr α ˙ινσσ dςε α πνσιασο rrον ε mπααηναα αονα) αά oνς eννναQ Srel α mOππσόοσ ενν△ᷣαν-—τντο έεεεενειναν το sidς xu ας euerν νu αο̈ν—ο ενεέοαεαι roõ rνπαιν τν ττομτ zæ*νἀ εε τσ τ½οονασ τν εσα ιπνσπνππτπαοιπτωmSur‿νιο dmπαeνπτιυν. 1le*εᷣνειι dέε νπρμιœ‿ε̈ν odν dir εœας ε παυπασ συννυνσασςσαμενν να ο ταάτ τυν e0 0id-ν ιεένιννEχνπτιντέν νιςoου⁶νιmo ee éòν di νένννν‿ ςσοꝙεμι zairot iς 1eονςᷣ αάντ ro‿αφενοω dνομεννσ εντιννκανς υ odτυα οσ&μυν slvœ—εουοστωοσανmπ 7 ς d uerOice e82 aaòl dευννς ςσσταα. Adde auetorem vitae Antiphontis apud Photium Bibl. cod. 259. lσ§σνᷣ αάιαο oi X,‚„ο τ d⁊οιες να mOπνσάσννν zα—πιοε τν eiò*εοεσιν eενννν oixeεο‿ννεκνοα. E8 5 dn vœl ινντε⁷ς οοος ervixog ai d iννόκασς ε dd οι mπμοσονμενοο να επι τοιςσ νο- uoug u τα εαάνιτπ το᷑eρω rouς Lνονε, roν εmσπ⁵ςεᷣονς μνια στοανενοο. 6 εeαα εει xe*αναπ Kaiνεμος κe ννεα φρ⁶σ twéν ντοοαα τww WNν dο᷑eνοαασσσφσνμμσν, d vorevdν αdy zœ dnldsoug Tς voGeες‿ ενμρμέμνρ H r9Oν qöò εᷣ τον πάQνισηανυ‿ εν

4