Hfagressi sumus

lratis, laeto anl

1 1=

Regis nostri amorem tantamque eqjus Pietatem, quantam illo ipso summo artium literarumque studio uun maxime in animis omnium excitatam esse cognovimus. Libere enim dicam. Ipsi quidem in eam sententiam, ut dicamus, in qua ciwitate liberales arlés do disciplinae Florsdnt, in ea

vgss ac principes sunmd ooli pietate. Quam quidem sententiam quum vos omnes, qui haec vota solemnia vestra praesentia concele- imo videam esse amplexos, quumque tanta sit in ea et rerum et argumentorum copia, ut a recte planeque persequenda dies deficiat, ea tantum seligenda censuimus, quae, ne libentius

à ommt 3. 1. Se e. 4 1 1 nem verius dixisse videamur, abunde satis, ipsique hujus diei dignitati ac gloriae convenienter dicta

se viderentur. Quod si studium liberalium artium ac disciplinarum florere dicimus, non id quidem in ea dici-

mW civitate, ubi a singulis quibusdam illae pro suo cujusque lubitu ac otio ad animum negotiis gra- oribus distractum voluptate quadam relaxandum, pascendum, delectandum exerceantur, sed ubi fere gut ita quasi indigenae tantoque omnium ornatae cultu ac honore, ut non a paucis solum earum stu- iigis atque magistris vehementissime adamentur, sed ab ipso summo rerum publicarum moderatore jusque amicis ita colantur omnibusque praesidiis et adjumentis sustententur, ut earum fructus et ad

ingulorum et ad communem omnium salutem redundare possint.

Ac primum quidem, quis non persuasum sibi habeat, uniuscujusque artis ac scientiae id po- beimum esse, ut, duid in quaque re verum sit quidve summum, investigetur? Igitur, ubi artium doctrinarumque studia, ibi florent honestissima quaeque studia, ibi honestissima omnium cupiditas aut ncensa jam est, aut magis magisque incenditur, cupiditas, id quod verum est, inveniendi. Quo quid düins, quid perfectius, quid divinius inveniri potest? Ecquis igitur erit, qui, ubi ea, quae summa sunt, unrestigari, illustrari, divulgari cognoverit, ibi illum ipsum, qui tanta suis auspiciis atque numinibus in- gituit summaque benignitate ac liberalitate auxit ornavitque, cum aliarum rerum honestarum amore neget ese incensum, tum veri esse studiosissimum? Jam vero, si rerum publicarum gubernator ea, quae naa sunt ac semper manentia, summadue, quae in vita expetuntur, summa et virium et curarum con- eetione prosequitur, quis illo melior, quis humanior, quis liberalior non modo votis concipiendus, sed cogitatione fingendus est? Quemadmodum nemo nisi plane insaniens, ac ne iste quidem, qui vitiis deditus ab ipsa recti honestique via aberraverit, quamdiu mentis compos est, revera negabit, se tamen Goodam veri rectique amore esse imbutum: ita, qui tanto tamque praeclaro regi subditi sunt, i non possunt non summa cjus caritate ac pietate flagrare. Exuere sane omnem humanitatem facilius esset,

quam tanti regis amorem abjicere!

Summis igitur rei publicae moderatoribus,

tanque praeclara consilio amplectuntur animoque ac Nonne, quum illa ipsa amplissima studia, quibus quid falsum quidve rectum sit cognoscitur, in com-

munem omnium usum fructumque redundare sinant, nonne, si qui a vero ita discesserint, ut inania sescipiant, satis illis ad sanam mentem redeundi concedunt subsidiorum? At vero, inquiunt, philoso- Wia, regina illa doctrinarum, nonne regibus populorum cjectis suos ipsa reges saepissime civitatibus imposuit, omniaque dissidio et seditione miscuit ac perturbavit?— Quomodo id tu ferres, divine Plato, qui audacissime fortasse, verumtamen praeclarissime dicere solebas, tunc demum res publicas beatas

aut qui regerent, philosophari? Quomodo tu, noster

tore, quum eas aut philosophi coepissent regere, 6... 2...... 2. Pumrhic MaAGNE, qui cum omnibus humanitatis, tum ipsius philosophiae studiis ita eras deditus, ut,

qui ob nimiam quandam sentiendi dicendique audaciam ex aliis exterminati essent civitatibus, eos ipsos benignissimo exciperes hospitio? Non tan it summos stultitia ac perversitas infimorum ui tantum P P„

abest, ut aliorum laudes obtrectent, ut jam satis sua ipsi inanitate corruant. Sed ut redeat, unde deflfexit- oratio, nonne, qui veritatis laudem assequitur, necessario is

Justissimus est censendus, sicut justissimus quisque dicendus est veri studiosissimus 7

qui ut totius doctrinae ita veritatis cultores tanta mente circumspiciunt, quid unquam timendum?

3