8—

Silvas atque feras et saxa carmine traxit, hodie adscribuntur, supposita sunt. Praestantissima sequuntur.

1) Argonautica. Pelias, Thessaliae rex, sortem acceperat, se illius manibus moriturum, quem altero pede mudum ad se ve- nientem vidisset. Iason, ad sacra, quae forte fiebant, festinans, cal- ceo in torrente relicto, ad Peliam se contulit, qui, sortis haud im- memor, mortem ei molitus, ipsi persuasits), ut ad vellus Colcho- rum) aureum?) rapiendum proficiscereturs). Jason Graecae juventu-

5) Arbitrantur alii, heroës, per facta celeberrima jam notissimos, cepisse sponte sua consilium, una sejunctas regiones petendi, opibusque Acetis, Colchici regis, potiundi. Homerus quoque in Odyss. lib. XII. vs. 69— 72 hujus expeditionis neminit, qui, vix unam sospitem fuisse fluotivagarum navium, canit, Argo celebratam, ab Acete redeuntem; sed et haec spuman-

tibus aequoris undis obruta, feactaque carina, antennis scissis jactata

esset, et Jam fractas aquilone rates submersaque pontus Gorpora——

caecis abscondisset in antris, nisi Juno, Jasoni favens,

Orph. argon. 58.

tulisset auxilium.

6) Colchis ad Caucasum, Armeniam, Iberiam et Pontum Euxinum sita erat. Plura v. in Sickler. geogr. antiq. Cassel. 1824. 8.

7) De hoc aureo vellere tractat Tacitus annal. lib. VI. Cap. 34. Divers exstant de eo opiniones. Alii arietem navis insigne fuisse crediderunt

Argonautarum expeditionem ad mercaturam esse referendam, vellus vel ad opes Colchorum, praecipue 1

ae ‚ alii, et aureum ana et pellibus exportatis collec- tas, vel ad vellera agnina, quibus aureas arenas illi collegerunt. Cf. He- rodot. 7, 197. Diodor. 4, 55. 56. Varro R. R. 2, 1

. Colchos opulentos fuisse, legimus in ipsis Orphei argonauticis vs. 54.,

et in Plinii histor. natur. XXXIII, 3. Ceterum de hae fabula cf. Heyne ad Apollodor. I, 9,

16— 28., et Hermanni mytholog. T. 3. Pag. 277 sqq.— V reo vellere Orph. argon. vs. 59. 8) De Pelia persuadente cf. Orph. argonaut. Vs. 58. Ibid. vss. 834. sq.

quoque de au-