o 2

16

...*.*. dignatione commotum.* Hoc ctiam probandum mihi est aliquot locis, quos nullo fere negotio inveniemus; tania enim suppetit copia. Annal. IV, 24, uniformem, quem opus suum praebeat, excusans aspectum et tacdium, quod necessariò inde exoriatur lectori, quum

de antiquiorum feliciore mwateria nonnulla praemisisset, at nos, inquit, saeva fussa, con-

tinuas accusationes, fallaces amicitias, perniciemn innoçentium et easdem exitu causas

confungimus. Idem in Annalib. XVI, 16, relatis singulalim multis, quas Nero perpetras- G set, caedibus: at nunc patientia servilis, tandiuuque sanguinis domi perditum, fatigant animum et maestitia restringunt. ira illa numinum in rem Romanam fiiit. Idem Annal.

XIV, 15 Neronem publici Serviti victorem nominat. Narrata Capitolii deflagralione, quae

bello civili inter Vitellium Vespasianumque gesto acciderat,(Hist. III, 72) quam ardenter atque generose indignatio ejus erumpit! Quin et hanc illi praccipuam, cur historiam attingeret, caussam fuisse crediderim, cupiditatem et desiderium detegendi foeda illa et-

atrocia, quae celari posse sperassent tyranni eorumque ministri. Praecipiaum munus anna- lium reor, sic ille Annal. III, 65, ne virtutes sileantur, utque pravis dictis factisque eæ posteritate et infamia metus sit. Videas et insignem locum Annalium IV, 35. Auctor ibi narraverat, annalium quendam scriptorem, Cremutium Cordum, majestatis postulatum sub Tiberio, quod Brutum in libris suis laudasset, Cassiumque nominasset Romanorum

—

ultimum, ipsum quidem abstinentia vitam finiisse, at libros ejus per aediles fuisse erematos,

et hacc deinde verba addit: sed manserunt*) occultati et editi. OQuo magis socordiam

eorunm irridere libet qui praesente potentia credunt exstingui posse etiam sequentis

ae vi memoriam. Et deinde: neque aliud, nisi dedecçus sibi, atque illis gloriam peperere. De hoc hactenus; jam, ut mos postulat, narrabo:

Vitae currieulum.. Natus ego sum quarto Jd. Octobr. anno p. Chr. n. M. DCCLXXXIIII, Lambshe-

mii, qui pagus situs est in Palatinatu Rhenano, ut illius terrae tume nomen erat, in sinistra Rheni ripa. Tbi pater meus per triginta annos divini verbi minister fuut. Pri- mis litterarum rudimentis imbutus sum Mannhemü atque Heidelbergae, ubi parentes mei, terroribus belli, quod tuno in vicina Gallia oriebatur, patria eæpulsi biennio morabantur. Quum tandem redire nobis licuisset, 16uαμ quurtum decimum aetatis annumn domi linguae latinae et gallicae aliarumque rerum, quum optime fieri poterat, mihi tradita sunt elementa. Tum demum gymnasü Grüngtadiensis discipulus factus sum, qua schola temporum illorum inigquitate labefäactata quiclem vehementer, neo tamen omnino erat subversa. Sed haec filerint, qucliacunque poterant esse; grata certe hominibus remanet illius temporis recordatio, quo oninium, quae postea matu- rescerent, in animis facta sunt fundamenta..

Nondlum Grünstadi biennium eram moratus, quum schola illa in pristinum sutum splendorem parumper restituebatur, reditu prioris antistitis F. Chr. Matthiae: qui tamen non diutius hibernis aliquot mensibus doctoris ibi denuo fiunctus est icio. Haud falsus

**) Nostra lingua optime: der Mann des Unmuthes. Vid. Hermann und Creuzer, Briefe über Homer und He- siodus. pP. 220.

.. ,1..—.. S. *n) Servaverat eos Marcia, Filia Cremutii. Seneca in zonsolat. ad Marciam c. 1 restieuisti ia publica monumenta libros, quos vir ille sanguine suo scripserat.