13

rege, cui bellum intulerat, capitur 4). Quamobrem Demetrius relicto in Boeotia Antigono filio, in Thraciam irrupit, Lysi- macho regnum erepturus. Interim Boeoti datam liberandae patriae occasionem non praetermittentes iterum a Macedonibus defecerunt. Iratus Demetrius, praesertim quum Lysimachum a Dromichaeta dimissum esse audivisset, quam celerrime in Boeotiam rediit. Ubi, quum Boeoti interea ab Antigono filio proelio superati essent, Thebas iterum oppugnavit 4).

Bene Droysenius Bocotos suspicatur 4s) neque sua sponte neque suis tantum viribus fretos hoc tempore a Demetrio de- fecisse, sed a Ptolemaeo, Aegypti rege, excitatos. Qui res Demetrii, Macedoniae Thessaliaeque regis, et majorem Pe- loponnesi partem, et trans Isthmum Megara, Athenas tenentis, tum etiam Thracia subacta augeri pati noluit. Quo factum est, ut et Boceotos ad rebellandum adhortaretur et Pyrrhum, sibi amicum(Plut. Pyrrh. 4. 5), induceret, ut ex Epiro De- metrium bello persequeretur.

Pyrrhus enim eodem fere tempore, quo Thebae denuo obsidebantur, in Macedoniam irrumpit et Thessaliam depopu- lans usque ad Thermopylas progreditur. Qua de re certior factus Demetrius confestim Pyrrho obviam it, Antigonus ad oppugnandas Thebas relinquitur. Quum Epiri rex celeriter recessisset, Demetrius, decem millibus peditum et mille equi- tibus in Thessalia relictis, ad filium reversus in Thebarum obsidionem acrius insistit. Helepolis, quae dicitur, urbi ad- movetur, tanti ponderis machina, ut intra duos menses vix duo stadia posset produci. 8

Boeotis vero fortiter resistentibus quum Demetrius saepe non tam necessitate quam pervicacia quadam quctus milites

46) Strabo VII, 3, 8. Paus. I, 9, 7. Diod. Exc. de V et V. XXI, p. 560; Exc. Vat. p. 44. Polyaen. VII, 25 hanc rem aliter tradidit contra ceterorum scriptorum omnium auctoritatem.

47) Plut. I. I.: Taxeoz od a mods doyo draoroswαe d Auuroos eder Prryusrove nd o ιde Ayrrꝓ⁴eνον υαν⁷ρzous Boccwroue ab rde On as addις εmιι³αιςσσς

48) Droysen. J. J.