— 13—

an simplex sit, aut quomodocunque se habeat. At- tendas verba riν αsνοιπ σνν comparesque cum su-. pra dictis. Hoc igitur erat de quo supra quaerendum Socrati videbatur esse, mum simpler an multiformig esset natura animi, nec vero de eo, quibus certiori- bus argumentis probari posset triplicem esse animi naluram.—

Sed neque negligenda sunt postrema huius loci verba:„Nunc vero in humana vita ipsius passiones et formas, verisimiliter credo descripsimus. Vere.“ In- telligisne quae sint viae, quibus nunc incedat quas supra intelligi voluerit? Nempe eae, Quibus hominis animus ita consideratur, qualis aunc est, non ita qualis repera est! Neque ad eam rem probandam

quidquam deesse arbitramur. Cum his ita expositis plane facit alius locus qui Pol.

iib. VII. pag. 518. D.(Bekk. P. 334. 2.) scriptus est at- que ita legitur: A Hεy rolvuy dAlas, A Oer* α 1od εᷣνα ue alνς‿νυνενᷣ ονυαανεεν νς τ εανα 10 100 gaaro 7 0ONTI TAP OTX ENO TXAI n6rεονν drsoο EM TONEI- TOAI ddsol re aal Aα⁵⁵ν 1E 707 PONH YAI IANTOXN MAAAON GEIO- 7EPOT IMINOT TTTXANEI, de oανει, 00G.M., d rh A4 durA.α οιεέπιντ A ππ 6 4ν- 9ον, Und de rie eGαmυνomονσαν ε α ⁴αρsε 100„ nud d.xοσꝓταον αι ‿ 6¹ρ 00 ylyverο.. x. 4. Quod si cui adhuc superest dubitatio aliqua de