2

Praeterea qui aequalium animos ad Lucani carmen cognoscendum converterit, eo benignius erit excipiendus, quod nostra aetate stu- dio et amore scriptorum antiquorum hic illic senescente numerus eorum, qui Pharsaliam legerint, in dies minuitur. Nam ne dicam de iis, qui studiis in academia absolutis aut Themidis aut Aescu- lapii muneri inserviunt aut sacro ministerio praesunt; vel inter eos, qui juventutem docent litterisque erudiunt, non multos in- venies, qui Lucani carmini operam dederint. Atqui is poeta, qui lectitetur, dignissimus est. Puerorum quidem manibus non erit tradendus, sed juvenum animos quum propter artem rerum nar- randarum et describendarum alliciet, qua animi et capiuntur et rapiuntur, tum propter orationes sententiasque gravissimas et sae- pissime rebus intermixtas; denique quod Lucanus res cecinit, qui- bus non solum Roma mota, sed etiam totus orbis terrarum vehe- mentissime perturbatus est. Quod carmen attente legentes fieri non potest, quin illud tempus, quo Caesar rerum potitus est, cum tempestatibus, quas alii populi perpessi sunt, comparemus magnam- que earum cum illo similitudinem inveniamus.

Qualis poeta fuerit Lucanus, ea de re sententias virorum doctissimorum adhuc valde distare constat 2). Etenim quum alii illum laude dignum eximia existimaverint, parem Homero et Vir- gilio judicantes, alii inveniuntur, qui eundem in poetarum numerum esse referendum omnino negaverint ut Scaliger et Burmannus, quĩ Pharsaliam contemnebant, quam contra Hugo Grotius et Cornellius, qui fuit ipse excellentissimus poeta, maximo amore maximaque admiratione amplectebantur 3—5).

2) Eo certe tempore, quo litibus nuper in Francogallia de Pharsaliae aestimatione acerrimis exortis intentus fui animumque ad causas rixarum indagandas appuli, vehementer profecto obstupui cum ingentem sententiarum de poeta nobilissimo varietatem per multa saecula a Lucano ipso usque ad nostra tempora dominantem animadverterem. cf. disput. de Lucani Phar- salia, quam Meusel et Buerger defend. Halac 1767. Pars prior. pag. 2 sqq.

3) Während Einige den Lucanus als Dichter gar nicht gelten las- sen wollten, slelllen ihn Andere dem Firgilius und Homerus gleich, s. Fabricii Bibl. lat. II. p. 142 f. not. 1. Funcc. de imminent. Lat. L. senectut.