— 10—

descripsimus, usitatissimas illas graeci sermonis particulas dy aut zey adde-

rent. Non inquiram hoc loco in originem illarum particularum, nee utrum differant inter se, an eandem vim habeant, diiudieabo: illad tantum dicam,

satis iam constare inter homines graece doctos illas particulas ea in re inter se congruere, ut indicent ambiguitatem fortaiti, et ſines certae certisque terminis circumseriptae veritatis ant tollant, aut saltem dilatent, ita ut etiam aliis cogitationihus, opinionibus, conditionibus aliquantum loci con- cedatur. Ona ratione vetustissimi Graeci in sermone suo his particulis usi sint, declarabunt haec exempla Homeriea: II. S. 267 s. G14*ꝗ) 79*, 2„ Q⁸ „ 7„ G 7„„„ 4 20„„„ 200 XAxOlτνν εμάαυν οεοιν σσ σππηναναε α—.. 325. 2ʃꝛQGè⅙cd 2ε

æντααα εέ‿ιιαεεασ, dοα τέαςααοσσσ— d. 176. z⁴ε ν ςι ³⁶ εεεαι—

4. 61 s. 0506 ε 2 40 Hιν ⁴ϑο deιιαρε—. S. 259 s. fααστιο έ ν 2—„ 1e„„.„. 0f eς Qα‿ αλννα εεᷣνέό ι mo͗χ‿μιασας eπσ⁸ ϑeι*ννν τοσe 1αια.— Od. 7. 558. 0006„ Arcro acl Kiods d2,,1.— II. x. 41 ss. e S εο³σσ †φO⁵⁵οο 1G6 ,0εᷣ„νιτο, d0σον ε&μο⁶ zd=⸗α eν ᷑ edeg zc puntes 80oα ³) zelεαμενον σ/mν ⁴υι ⸗àLvν deπά πισσmσ⁴⁵υσν e˙ς ⁸ν˙⁴2.— 66 s. ad⁴τ⁶eν Ʒι ſo ταάιάν με zννε επτο⁴α ϑοσρυνoἀ‿μνμσνμαα οιοοσσι— Od.

— 1, 4„ 2„„“ ¹„„ 8 q. 363. z.¶ñ’ ⁴) G εꝙ Ʒεᷣασα ννεκα τœ&νι ανdοννα.—

*» 7 Il.«. 133 s. 1*ν ⁴eνςoαeυ ονν τ Lει⁷ œ² εσꝛες&r‿ᷣοοσσ Té,εννοω 6 7—₰— 8 7

S/Gcd‿ ᷣ(ο Bισνε⁴α 2αJαινηεο—. Od. O. 417 s. 20 Gε XOꝝν dονμεννασ

—.

3) Spitzuer, cuius annotationem ad hunc locum conferri licet, cum Hermanno Opuscc. II. 24. Aristarchi scripturam 20oley induxit in vefsum; sed conferantur Od. d. 339 s. 87 &ꝙ˙3duααιςα τι˙ιοι, 2ᷣ zνον ꝛς Tœτοεςα æασ a ⁴ α α⁴1 Ʒlas drortgera: d„σ⁴ον. — u. 543 ss. d ds uer eie TSdx*ν doaxotue a, rarotha palav, ald εν FeA Vnsolort elova

8„2. 2„— 22„——.„„ 3„„

vnòy reuνεoer: y ds æe Seiuer dydauara.— d. 538 s. z6„ el r*εᷣ 0ꝗdα 10,T„dxeνos 24ει, X 10 ε11₰| G, 06„—. II.. G33 ss. 70 I 7s de 100 τ 9‿ △ν i uæra uεινα adrte r IEelno,r Ayauuove ouuers lady, vat 2s drα,⁴νσα, 2αοο εᷣεροσνο ένναι.— Od. dS. 691 s. Heν Ʒort dtes Seleor Hadiνν, doν x atoοι οrn, ddoy 2*ᷣ α‿οt, 1 et perspicuum erit nec ulla opus esse mutatione contra codicum fidem, et sane quam maximam esse affinitatem inter futurum indicativi et coniunctivum et optativum, ubi coniungantur ceum particula 2sr.

4) Ita reete ex Eustathii rdg dy de vdes aarederar seripsisse videtur Bothius. Wolf. c. vulg. a⁴.