—ZO/——C—C—

—-— 9— mro a9ℳ0½ augo„ooroatksy.—(Hymn.. 272. dα⁴ αb ἀς

To*αοοεν Tirrœxινονν dοσ 6»edmν*2urd qũdœ.⁵ 6 getvas dgyeyn,dde dέÆαν eod l π⁴οισαιννν e ‿ρέινσν—— II.. 556 s. öela ede„ 294z63 æν dεt νονας heneo 07:8G Tnπονς Jοονισσν—.(6. 17 ss. 81 d' αά eung 700⁸ m³ gioy xc*„du prοιτο, τιν ιμεν 0*½6 710 Alg Toοdνμο dα᷑ν,.τς Aeyeim Fieee Aleue aaos d„οιτο—. Od.». 249. 106 101, Eey, T9dens ve„al T0001» 6„0ꝑ)b1½01 ¹)—.(. 475 s. d.⁄ς⁴ν nov—ττοτρνασ ⁸ εον ντα oοzνnss eGly, ArloOον ετο⁶ ⁷ωραο έωνοο ϑωσω‿το

*ly. ²)—.

Consentaneum est in his incerti formulis gradus quosdam faisse, ita ut futurum, etsi incertum signiſicabat, tamen minus haberet incerti, quam eoniunctivus, et coniunctivus certior esset optativo: sed communis illa vis incerti effecit etiam, ut haud raro inter se permutarentur: quod etiam magis ſiebat, quum perspicuitatis causa accessissent particulae ey et dν. nam

perspicuitatis studium effecisse videtur, ut quum aliis incerti circumloeu-

tionibus uterentur, cuiusmodi est illud IIom. II.. 116. 001 ππν¶ 1 ε.ν2˙εαι τεe⁵αεᷣνέ so tlœ, tum illis loquendi modis, quos modo

— 1 8 1

1) Wolſius Tæes¹, ut videtur, ex Harlei. cod., quod fugit Nothium, Tuf rif lonem Trol melioribus testibus nisam restituit.

2) Ita enim hic optativus videtur interpretandus esse, cuius gratia veteres interpretes. nescio qui, hos duos versus cum Antinoi responso, quod nimis lene videbatur, expulerunt. nimjrum si esset adirarum imprecatio, vix apta videretur esse aut Ulixis conditioni, aut

Antinoi fcrocitati, praesertim si comparamus procorum iracundiam Od. v. 343 ss., quum

Theocklymonus vaticinatus esset.— Possit etiam hue referri Od. 2. 104 s. d1+⁄ xl ur ve vak de aœrd neo rdο—vres 1rσmσςσ, ale 29 1 6—, si quidem recte Bothius pro ε particula e restituit. nam certe in sententia aut usu optativi nihil inest, quod ofendere possit.

similes loci sunt Od. y. 316 ss. 2s'os vdο νεέν dοεν e*,10,—, 59„ 00« F1r1ν6 Pe

SHu οέεσμνεν, rriνα πνιυτον ˖ε⁵ν³ωασρρ⁶ωισ ⁶|ν ⸗ Meae7os utya ror⸗—, etiamsi„eat Mitzschius, et Od. o. 430 ss. 7aε⁵α Aο d„⁴ο⁶ς*ο ν½ neys bou⁵ drird—, 16 zer 3&yον eπν vys 6 duir eg 0? G„ν ϑ—σι, Han mTspdοτε„αν⁵ dαν⁵οεϑςρσουτ 3/9gamove nec dissimile II. 7. 348 ss. s od* 2099, d⸗ 975 ys z2urxs epadhs dπαα.. οα, 0d et aey derdæis Te vah e*οσινομ dmπτοανϑ oο¹α³σς εν ααςε dyovres, ondoovrar aan dla.— cf. praeteren

II.. 305 et v. 236 cum II. u. 447 ss.—; sed obstat coniunctio particularum eεeν ε,

quare nihil mutandum.

2