quaestionem veluti principalem vocant νμραᷣ. Rationem, qua id, quod factum esse constat, defenditur, vel causam Hermagoras xkriov vocat; ¹) iudicationem, quae ex infirmatione et confirmatione rationis oritur controversia, ιαόἀμεν ον. ²) Continens denique vel firmamentum(6ννεέſꝙ,³) alrioy alrlov) est, quod ad iudi- cationem firmissimum affertur.“

His omnibus in causa repertis tum deniĩque singulae partes totius cau- sae considerandae sunt,*) quas septem nostrum, constituisse verisimile est: exor- dium, quod in duas partes dividitur,s) principium(x σοεμάιο) ⁵) et insinua- tionem(H dp), narrationem, quae genera habet septem, primum, dιννν⁶υν secundum dνντνεινwν, tertium xααασ‚Gυν, quartum dνο˙ νυν, quin0- tum Xaæνανοι⁵σν sextum à ο ι§ν⁵ν,⁷) septimum denique dtεααανιυννν par- titionem vel xOompoueuh dleiv, confirmationem vel argumenta- tionem, reprehensionem vel dvriloplav, degressionem s..ραιαάφ⁴α⁴υάε) et conclusionem s. xlloyov. Nam„Hermagoras Cicero(de inv. I. 51. 97) inquit, degressionem deinde, tum postremum conclusionem ponit. In hac autem degres- sione ille putat oportere quandam inferri orationem a causa atque ipsa iudicatione remotam, quae aut sui laudem aut adversarii vituperationem

1) Aurel. Aug. p. 323.

2) Aurel. Aug. I. l. causam Hermagoras lriov vocat, Guveov continens; de quo conten- ditur XOοm⁶ιμμεμνον. Cf. Quinct. III. 11. 18„Paullum in his secum etiam Cicero dissen- tit. Nam in Rhetoricis— Hermagoram est secutus, in Topicis ex statu effectam con-

tentionem XOιυν³εμε νον existimat.

3) Cf. Aur. Aug. p. 324. Hoc interdum Goνυνεινοωσ Hermagoras appellat ab eo, quod omnis rei defensio ab illo contineatur. Quinct. III. 11. 9.

4) Cic. de inv. I. 14. 19.

5) Quinct. IV. 1. 42.

6) Luinct. IV. 1. 1. LQuod principium Latine vel exordium dicitur, maiore quadam ratione Graeci videntur r 0000ov nominasse.

7) Quinct. IV. 2. 128. Est et quaedam repetita narratio, quae dr0ννν⁶σς dicitur, sane res declamatoria magis, quam forensis, ideo autem reperta, ut, quia narratio brevis esse debet, fusius et ornatius res posset exponi, quod fit vel invidiae gratia vel miserationis.

8) Cf. Lex. Techn. Gr. p. 248. Lat. P. 106. Quinct. IV. 3. 12 sqd. Max. Planud. prolegg.

ad Hermog. 8u,G. Walz. T. V. p. 366. 7