— 20—

autem in Vat. B. r.. aty et clare 59euv, in Med. B. rôν ενν oet 509et(ft. ex. 5Heuv in 200 u„ transcriptum, sed mihi videbatur esse 209εlνν); reliqua in utroque ut in Rom.(excepto vitio manifesto Medicei libri eöung pro ꝰwis). Litera vel potius literae duae quae post r in Vaticano sequntur, ambiguae quidem(charta detrita est) et, quamvis constet de accentu gravi et secundam literam aut 0() aut« fuisse(tertia periit), potest ea vocula aliter ab aliis legi: ri, roug, ra, ral, rav, sed fuit sine dubio idem quod in Mediceo est rôv; Zachariae igitur tantummodo coniectura nititur illud ral quod est in Romana. Scribe:

Tb ννꝙGαοοστανυνq OΤᵉãwvi duijns A16

Aoyos 2 ε⁴ν, 116„ reεοrε⁵ννν% ³⁴ἀ(οο d„ενεμννη

Znòg dmo doriy ronxue dεοσνο ε Homericum?9(I 540) et 590vreg(II 260) alii fuerunt qui.˙οα.ειαεαασν 1doον, o expli- carent, alii qui s 59 G̃(Guννες,&!H1,Gεμέυυυαςασ) Erισοσνσν(sε εοας αμαηταεεεέρνι ⁸ 5Houᷣ πάαααμφꝙεκναμννσ) interpretarentur, alii denique(et videntur hi recentiores fuisse, ut Eustathius) qui nocendi, verandi, infestandi notionem missam facientes ad solam consuetudinem referrent(etειιανμενοο roig rdrοας‧ duœ roipeivν, s Houg rdrrov, s 59ou e idrr Vel. duασρσασε⁵⁶m⁵εενοος.¹¹) Ad priores doctum Calli- chum inclinasse et hac mente Infinitivum?9euu usurpasse quid mirum? An quod ibidem posuit dοeν Ouudò*jg minus insolitum est? Dicit igitur poeta: Hunc quidem iracunda Jovis consors misit(vel im- misit) ut Argos vastaret(vexaret, identidem visitaret), quamvis sua portio esset, sed ut nothae Jovis soboli(Herculi) asperum foret certamen.“ Loqui autem videtur non de leone Nemeaeo nec de Hydra Lernaea sed de apro Erymanthio, qui fines Arcadios transgressus Argivam terram invaserit, convertit igitur in suum usum Homerica illa(I 538 sqqF.)

¹) 2αιασmνάη&νόννν, dioν„εένοο, Toxgtα*

GGεν νπι πμουηυν σνον ⁴eνμμον αορυ⁶ονν,

d nand r6⁴ν oεονεν ειιν Oujog dlo⁷jv. ubi vir eruditus ν9αν, sive εrιροεν(Anglorum to haunt“) sive Sldarov esse voluit, cum Accusativo (loci) Oiuijog dd]ν coniunxit. Eustathius qui I. l. multus est in hac voce explicanda, utilia et inutilia miscens, id tamen ex veteribus interpretibus deprompsisse videtur, alios Oiuijog ddοe’“ ad 9:eonev, alios vero(inter quos Callimachum fuisse apparet) ad ë retulisse. ¹²)

Quae boni Zachariae mentis nescio an oculorum dicam hebetudo infelicissima quantum pul. verem excitaverit narrare longum est. Fuerunt enim qui(cf. Od. Müller Dor. I, 81) cum Dacierio locum ad Heraclidas referrent, qui Argos expugnassent a Junone iussi, singulari reginae deorum malitia, ut vel aerumnas gravissimas subirent vincentes, vel ipsi Argivi(!) vexarentur. IIlud perinde fuisset ac si quis cui Mercurius argenti aulam vel Dea Lucina filium dedisset, pravo consilio ut vel illa custodienda angeretur vel hunc post sexaginta annos mortuum lugeret. Novissimus grammaticorum

11) Vide Scholia Homer. II. II.; Apollon. Soph. Lex. p. 63, 16 sqq.; Eustathium(p. 773, 25 sqd.= I, 292, 26 sqd. ed. Lips.) cum annot. Spitzneri ad II 260;— praeterea Hesychium cum v. εε³ et 20⁰ ů(˙⁴ιυσ) tum maxime v.§ εαινν yõ(§0 ε ⁷ν) ubi testatur Infinitivum, quem explicat(si vera lectio est) à 2-eous x½εοοεαι denique Etymol. M. p. 306, 46 sqq.; 318, 45— 49. 51 sq.; 319, 6— 12. 17; Etymol. Gudian. p. 62, 41 sqq.; 161, 15; 174, 47— 54; 197, 55 sqd., ubi etiam 5ο 8(fut.), alua(perf.), aldα(perf. sec.) commemorantur et ut 45enpas inde ducant, tradncitur ad notionem 8 οve grιμμεμον α⁹

12) Hoc etiam Etym. M.(318, 46 sqq.; cf. Gud. 174, 52) facit:(deæο ν ε˙⁴α ⁵τ ε εν‿οε dαmοdr roui.) E os all r6 αέειωιν Ov*os dννꝗ Mιαμs ¹, dvrl roũ, 8 Ẽouvs acrcroεεαυν εα Sldero oενεο τνν 4⁴οσασοονν τασν oν Olrεσ.— Paraphrast. Hom. ambigue reddit, ut utrisque placeat, idque per œreοανσιιων (cf. Eustath. II. II.); altero loco per dufdets.