— 6—

¹ 29† d6 rat'ro erOor Exer c, roir, quae(ut reliqua metrica) absunt a codice Med. B. Triclinium ea coniunxisse non solum verba droopy rerdorm ad vs. 55(dadl' Oos aré.) in codice adscripta evincunt, sed etiam in margine eiusdem libri superiore positus numerus d iuxta insequens carmen Märeo Aellov,& apud proximum 0410"rog dνσσν, apud posterius Tlu rν τπαἀͥ oοοσ⁸h— de solo septimo nihil in schedis meis notatum habeo— is igitur ante Boeckhium septem, non octo carmina Isthmia numeravitꝰ). Sed ne inter oleas ut aiunt evagatus propositi immemor esse videar, iam ad ipsa Scholia revertor.

Dabam Francofurti ad Moenum a. d. XIII. Kal. Mart. a. MDCCCLXXVII.

Ad Nem. IX.

Memorabile Scholion de Clisthene Sicyonio in codd. mss. primo loco legitur, omisso lemmate: so! 16ν ν Tiudν—ννεεοωυe½ Alιανανααᷣενς oνe„dei. †fo! d uré.(sine ulla lacuna, ut in Rom.)— 20ecœν, tum demum òb XOG“⁴ο% obrog— †tgovrat consequitur, deinde hunc explicationis ingressum excipit scholion ad vs. 1. Kcαανμ— †actv, denique sine lemmate adiunctum vezriorou ? raurν—†fGotv et quae sunt reliqua. Duae igitur partes cum essent, ordinem commatum ita trans- posuit Zacharias, ut quattuor partes faceret, lemmata adderet, de suo primae(ò NoGνεοςο bbros— ꝓ⁵.oντα) praefigeret cum lemmate titulum aeol rije erνν οασρσνe(quem Boeckhius sustulit), sine utilitate et vel ideo inepte, quod iam raæurmv(ad vs. 3, lin. 1) non habet quo referatur. Praeterea nihil in his quod commemoratione dignum sit variant libri, nisi quod(pag. 492, 4 ed. Bö.) pro Iiανeναν (ita Rom.; de Vat. B nihil margini meo adscriptum reperio) in Med. B vel est vel esse videtur Tiuucvlorg. Ambiguum enim est compendium, in quod ea vox excurrit, inter ots et s, sed non fuit α. Genetivum Iiuovwlag nihil moror, scilicet absurdum cogitare de tertia parte Sicyoniae Clistheni concessa; dativum coniectura praecipiens Odofredus Müllerus olim adscripsit suo exemplari „Dorum“(vol. I, pag. 144 not. 3. ed. Schneidewin.), ut haec verba Herodoti vel Menaechmi Sicyonii (cuius non sine causa esse Boeckhius existimat, nam nunc non inveniuntur apud Herodotum) iam ita scribantur oporteat:

ofoh d e ee KiMo nœrd Sααoοαν αseος i merijoeier οιονέμνυνB

didâ roöro uœddς psvoss ig odιοdtu, KAelαεαέινui²(Med. B Kaeiανεέων) roν ϑμνανιον

vaurinov Ioͤlg aoνεuνᷣοαντα dd isu uοmνπομπη⁴αν ατνν, zcl did rcuνrgu ie d'eεꝓνεsυν

rò rOtrov rν ³ασοσν ⁵⁸⁶οοσσν τ Kleiσνοεένένι al Tiνν⁵οιςιε Gà" ot adl Xααααυνννιιοι α‿ H

00r0v.αςνꝙεμσ υεος ειεαασνσ

Quae si vera est huius fragmenti scriptura, Amphictyones, qui Clisthenem bello Crissaeo praefecerant, ob insignia quae classe aedificata acceperant beneficia victoria reportata tertiam praedae

5) Spero hanc digressionem gratam fore viris Pindaricis, ut Constantino Bullio et Hermanno Perthesio, qui nuper de his carminibus non sine fructu disputaverunt. Nec minorem laudem alii meriti sunt, inter quos Fridericum Mezgerum, Albertum Grummium, W. Christium honoris causa nomino.

6) Carol. Müllerus, qui Scriptores rerum Alexandri M. cum Arriano edidit(Paris. 1846), inter fragmenta undecim Menaechmi quae collegit p. 145 sd. hoc non habet. Debebat commemorare saltem.