9

010. ³.

v. 94. Ml2α νι Ʒναέινισοένα Haec verba cum neque inter se congruerent neque rαοεεναν usquam passive usurpatum inveniretur, Gleditschius, Nauckius, Henseius, Fechtius commutanda esse putaverunt. Sed Gleditschius, qui rπιινιοιένα scribendum esse censuit, eo peccat, quod verbum a Sophocle alienum proponit. Henseius autem primum pro νυέμαοιισιννασ proposuit&πανυααιονέεα postea autem, cum Studemundius contra sententiam eius dixisset mα. „ιοοέιναα)abhorrere a vocabulo zizret, quod in v. 95. scriptum est, Henseius suam quidem coniecturam falsam esse concessit, sed tamen vocabulum ναυοανιοοέυνα ab hoc loco alienum esse contendit. Atque Fechtii coniecturam, qui εμετιααιαέ.εεμοιέινα proposuit, probarem, si pro ενυρατισοωπᷣmνι vocabulo ut eειαιαάαόιιιοςμνα scriberent quanam re librarii adducti sint satis bene intellegere possem. Itaque facere non possum, quin contendam verbum ναοιειοιένᷣα utique a Sophocle scriptum esse et multo facilius explicari posse, quam omnia cetera vocabula, quae a viris doctis legenda proposita sunt. Mea quidem sententia res, qua noctem spoliari Sophocles dicit, stellae(sναοαm⸗ sunt. Participium autem ενα̈ιςοιένα oad zinret solum, non ad zœwewwdget pertinere puto. Arte antem quadam poòëta orientem solem, quippe qui chorum adiuvare possit, accuratius describit quam occidentem. Vertam hunc locum sic: O Sol, quem lucida nox, cum stellis orbatur, gignit et consopit.

Restat, ut de iis, quae de vocabulo ναοοαιοσινᷣαα Nauckius attulit, pauca dicam. Is enim contendit verbo ναιισπένα significari non posse noctem, quae stellis orbetur, propterea quod αoα ab hac sententia abhorreat. Sed hoc mihi futile esse videtur. Nam cum noctes in regionibus meridianis omnes fere lucidae sint, dolæ epitheton, quod dicitur ornans esse puto, quod modo homerico Graecis quidem nocti semper apponere liceat.

Cur vero poëta dicere non possit»oòs eναοιςοσένααά, nullam video causam. Eyaoigetr non interficere, necare, morden ¹) significat, sed hosti spolia&rαo detrahere; spolia autem non solum sunt tela, sed etiam ornatus; noctis ornatus stellae sunt.

v. 95. Tiuret ναννειυναἀεεέε τ Nox cum matre comparatur, quae solem mane parit rever- sumque ad Oceanum vesperi consopit.

ibid. νιι⁴&ςεενο. Solis vis omnia videndi ter(in v. 95, 99, 102) exprimitur, ut significetur chorum persuasum habere Sole adiuvante Herculem certe reperiri posse.

v. 97. Cum 1⁹G½, quod Laurentianus A., et zĩãV quod Parisinus No. 2712 le- gendum praebent, nullo modo ferri possit, cum interpretibus 105⁷0, quod Parisinus No. 2787 aliique codices exhibent, recepi. Ceterum 1G coniungo cum airf, non cum ανονοεα, ut Blaydesius vult.„.

ibid..αοεσμσ τ⁴υ μκιυνα Vix opus est commemorare 1„ Iwuναςν obiectum verbi „αοεσ simulque ex eo subiectum verbi»æiet subandiendum esse. ²)

v. 908. cod. Laurentianus A 710 94 ⁴,³απ ιι 0G πα⅞ßg exhibet. Atque cum sit delendum aut 1 aut α, ne metrum violetur, Brunckius, Dindorfius alii vocabulum nalg hoc 1oco scribendum esse censent. Porsonus autem et Wunderus et Nauckius aig librario cuidam recte tribuunt, hac scholiastae ad hunc locum adunotatione nisi: Aeinειαι μα. Huc accedit quod accusativus rον non congruit cum nominativo ς. Vix autem aliud exemplum inve- nias, quo demonstretur licere articulum a substantivo suo casu dissidere.

V. 99.„væiety' idem est atque esse“ ‚versari“V. Quam verbi vim in poëtarum tragi- corum fabulis usitatissimam esse constat.

ibid. ³ αάαι☚ηα ⁶σeτέιοπ ραενεαων.

Dativum 1αυκϊ⁶᷑ σεεοπσς, quem exhibet Laurentianus manu secunda adscriptum, praefero nominativo 1αe☚α⁴ οτεοοσπ, qui invenitur in Laurentiano a manu prima scriptus.

¹) Sic Oerius in libelli, qui inscribitur(Beiträge zum Verſtändnis der Trachin. Berlin 1882) pagina 32 perverse hoc verbum interpretatur. ²) conf. Berndtii commentationis, quae inccribitur: Quaestiones grammaticae et criticae in Sophoclis Trachinias (Halle 1887) paginam 5. 2