6 2 E7. Manet enim neque semper nox mortalibus neque res adversae neque opes, sed cito
elapsum est et ad alium accedit gaudere privarique. Quae etiam tu, domina, spe bona teneas dico. Quis enim Jovem liberis suis non prospicere vidit?
V.
Sequitur, ut agam de huius cantici rebus rhythmicis et metricis. Cum autem difficilli- mum sit de numero aliquid dicere, Rossbachium et Westphalium in eius libri, qui est de rebus metricis partis III. pag. 441 ed. prior. huic parodo modulos mixtolydicos inesse suspicatos esse satis habeo afferre. Sed hoc constat metrum optime ad totam sententiam quadrare. Ini- tio enim versibus dactylo-epitriticis, quod est metrum temperatum atque ponderosum chorus gravibus verbis Solem precibus adit; alterius autem strophae et epodi metrum fit vividius, quia chorus fiduciam atque spem Deianirae facturus maiore animi motu verba expromit. Praeclare Christius in libri de re metrica pag. 657 de hac parodo fere haec dicit: ‚anfangs in dem daktylo⸗ epitritiſchen Stophenpaar gleicht die Stimmung des in frommem Gebet an den Helios ſich wendenden Chores der ruhigen ſpiegelglatten Meeresfläche, bei den gemiſchten Choriamben des zweiten Strophen⸗ paares beginnt ein wilder Wogenſchlag, bei den energiſchen Jamben der Epode endlich bewegt ſich das Schiff mit von friſchem Winde geblähten Segeln vorwärts durch die wogende See.“
Sed quo facilius metrica et rhythmica cantici natura cognoscatur, ad singula proceda- mus. Priorem stropham et antistropham esse ex metro dactyloepitritico iam supra diximus: Metrica harum stropharum forma haec est:
1. 99U 0
2. 0— 00 000
3. 00
4 on d
5.— 00—00—
6. 0 0)— 0.—
7.
8.— o——
9. 0—oo
Rhythmica haec:
r. I d. ee e ee 2— 20—=0,=o/ 2+ 3 a 3— b= o= 2£ 1 b 4. II 1.O— 2 5= 2+† 1/ b 6—- 0—,=, ä 7. I& A.—= 166.,— 8—— 2+ 2 9— 2.9 oA/ e ie e


