VI

actam esse animo virili, consilio puerili. 2) Graecia capta ferum victorem cepit et artes Intulit agresti Latio. 3) Regnorum veterum Asiaticorum secundum Herodotum(I, 95— 100. III, 30— 36. 150— 160. 1, 118— 119. VII, 38— 39) adumbratio. 4) Quibus argumentis Socrates in Critone Platonis demonstret sibi non licere se fuga supplicio subtrahere. 5) Caussaene Socratis apud Platonem in Apologia recte se habeant, cur sibi nullam reipublicae administrandae partem attin- gendam esse putaverit. 6) Alcibiadis oratio expeditionem Siciliensem suadentis sec. Thuc. VI, 16— 18.— Im B. 1) Rectene Socrates existimandus sit summissa oratione se e vinculis liberare noluisse. 2) Qualis fuerit libertas Graecis a C. Flaminio donata. 3) Quid Cicero de Sullae do- minatione iudicaverit, ex oratione eius pro Roscio Amerino demonstretur. 4) Agrippinae, Germa- nici uxoris, vita et ingenium sec. Tacitum. 5) Herodoti de Cyro narratio examinetur. 6) Grae- corum tyranni, qui ante Persica bella fuerunt, quo modo plerumque imperio potiti sint et quibus artibus id confirmare studuerint sec. Herodotum(V, 67— 68. 92). 7) Uter rectius fecisse existimandus sit, Lycurgus, qui legibus suis cives in perpetuum, an Solon, qui in decem annos obligari voluerit.

II. Unter-Prima. Im S. 1) Lucilii illud: Ut Romanus populus victus vi et superatus proeliis saepe est multis, bello vero nunquam, in quo sunt omnia— vere dictum esse, demonstratur. 2) De Homero omnis virtutis magistro. 3) Ovidii Tristium libri secundi argumentum. 4) Errare, qui Horatio carmen libri tertii tricesimum crimini vertant. 5) Philippicam Ciceronis secundam quo iure Iuvenalis X, 125 divinam dixerit, exquiritur. 6) Ciceronis iudicium, Epaminondam fortasse summum virum unum omnis Graeciae fnisse, expenditur. 7) Romanis non tam reges invisos fuisse, Jham ultimum ipsorum regem, demonstratur. 9) Quos fructus litterae ex Alexandri Magni expe-

itione in Asiam facta perceperint, exponitur. 9) Quaeritur, num Horatius iure ignaviae accusetur, Carm. II, 7, 9.— Im 1 1) De Q. Hortensii Hortali vita et virtute oratoria. 2) Enarratur carmen Horatii primum. 3) Eloquentia cur post ceteras omnes artes in Graecia exculta sit, dis- quiritur. 4) Non posse oratorem esse, nisi virum bonum, Quintil. XII, 1. 5) Cur Cicero summum inter oratores Romanos locum obtineat, exponitur. 6) Tu regere imperio populos, Romane, me- mento, parcere subiectis et debellare superbos, Virgil. Aen. VI. 852. 7) Gralis ingenium, Graiis dedit ore rotundo Musa loqui, praeter ſaudem nullius avaris, Horat. Art. 323. 8) Ex Taciti Ger- mania et voluptatem percipi et utilitatem, ostenditur.

III. Ober-Secunda. 1) Quibus virtutibus P. Cornelius Scipio Africanus maior insignis fuͤerit. 2) Utrum C. Caesar an M. Cato rectiorem de puniendis Catilinariis in senatu sententiam tulit? 3) De diversis Graecorum et Trojanorum secundum Iliadem moribus. 4) Quarum virtutum laude Germani antiqui reliquis populis praestiterint. 5) C. Julius Caesar et virtute et rebus gestis Alexandro Magno haud inferior. 6) De Cimonis in rempublicam atticam meritis. 7) Quam vere dixerit So- crates, iniuriam pati quam inferre melius esse. 8) Quam rationem Socrates in recusando Critonis de se ex vinculis liberando consilio secutus est?

IV. Bei den Abiturienten-Prüfungen. Zu Michaelis: Quibus caussis factum sit, ut uno illo apud Chaeroneam proelio libertas Graecorum everteretur.— Zu Ostern: Quibus caussis factum sit, ut Cicero in exilium pelleretur.

d. Lehrbücher.

Ausser den bereits angeführten Schriftstellern und Lesebüchern sind noch zu nennen: Zumpt's lat. Grammatik; Seyffert's palaestra Musarum, Th. 1 für Unter- und Ober-Tertia; Krüger's Frehische Sprachlehre; Gesenius, hebräische Grammatik; Simon, französische Grammatik; Hahn, gebungen in der mittelhochdeutschen Grammatik; deutsches Lesebuch von Bach, herausgegeben von Koberstein, Theil 3 u. 4, für Unter- und Ober-Tertia; Peter, Zeittafeln der griechischen und römischen Geschichte, für Prima, und Geschichtstabellen, für Unter- und Ober-Tertia; Voigt Leitfaden der Geographie; Vega's logarithmische Tafeln und kurze als Manuscript gedruckte Leitfaden für die einzelnen matlEmatisefen Klassen.