17

—

De et c. opt. loco édy adhibito cf. cap. II, B, I, 4, f, 9.

Ceterum orationis variandae causa Thucydides his e. gr. locis ν quidem cum coniunctivo, sed ö πσ c. opt. coniungit: I, 58, 1(ib.&l 1Q c. opt.). 126, 1(&ꝓmπονεραασεειοντο... Syxlννμμαάασ τπQ 1ενοε ννππμι οσeσαν ει—ν(εν⁶ασυνmQηποωσασνς eiν νον τπτονεμιέν,»» τες‿ααοσσσ.) a ςσ c. opt. et „y c. coni. eodem loco praeter I, 58, 1 exstat V, 4, 5 ⁶ Daœlurα—πνινπουσιν, e εlαανν⁸ες.. r0s à*³2ονσ, dεέυνυυνινντασ, Jixε⁴ιέετσαςσ daσέασεσν τον d*ιμονοτοιόᷣεονσνπιιουνν.

II. De simplici coniunctivo exspectandi. Particula dy omittitur apud coniunctivum a Thucydide: ²³) I. in enuntiatis relalivis:

III, 43, 5 8i Tg 5 16 nelας 2α* ε᷑mπμοινπι⁴ειεηνε 0-οα&sA*τονν, 7οσ⁵ρομστιειεοον dν exOlvere. vP d 1πι⁹¶ ꝙ νrννα rixxirs&oτυν νε ꝓρανes iντον τππωιεασσσοεο αtxνν νναυιινν τμρνυοτd. Ubi cum omnes alii codd. Prr beant Srrενα, quod probatur a Poppone, Krügero, Classenio, Böhmio, in Vat. legitur ir riνα, quam scripturam minus aptam esse, quoniam ea accepta et iungenda forent verba ij rer νν⁷ cléeres neque xui aptum esset sed zwν(cf. I, 140, 1 dοα τι τα οσσςσαιι 4ε α et VIII, 24, 5. 32, 3. 92, 11), recte Stahlius demonstravit. Idem se ex constanti Demosthenis usu jjerte dy scripsisse profitetur: sed vix credo ex Demosthenis usu Thucydidem corrigendum esse, immo, quoniam hic ipse aliis locis in sententia relativa coniunctivum non addita particula adhibuit, hoc quoque loco codicum scripturam integram esse servandam: nam Vat. eo tantum differt ab omnibus aliis, quod calami lapsu spiritus asper in lenem mutatus est.— IV, 17, 2 xG ð Tyoνν 1αμἀαοταιςοσι ο mOς‿ 1 1esmĩοπιννονmεέκ, dad' dτινπό⁴αον ννενααë sd εϋν 5Ʒωασφws dοννσι σάmωος 7ονι⁶σσ, παεεοσι§σ εννσσeν α‿ος ◻ ⁶ςαςσσοωντ⁴ς τι—⁷νιτποινσꝙν 16„νοισι τ d6ν rοςσσενν:ꝑ ad quem locum Leop. Schmidtius I. l. p. 13 annotat:„ita sine difficultate, si quid video, explicatur, ut per structuram dνπ⁶ ουσον illud dy, quod inter G et*ασ m&φ positum est, simul in priore membro huic opposito ob Sοœeeέκ dο⁷⁵⁶σν intellegatur.“ IV, 18, 4 ⁶σ ο H ✕§ε Gσςν oftttveg z' αμνα ν νκινο⁵οναςςσσας εϑενετο, u τας νυνιαος ol ατν εiεςᷣννετεοωνσ dν:τπνσρ⁶⁵σοιυυιο, 10 ν νε τ4εα⁴έον ιμ⁴⁴⁵ισιοι αυν0mQꝛ᷑ĩö!h!“ 5G0 ν τις ατοο ⁴μμεοο Ʒϑ⁶ι³ιιασι νεεασεεονsεεενν, rouντ Suννεενα, dν ⁴ ν α ται ατυνντννρσQάα verba za τα νυμααοα— 10G9G /00 mihi quoque, ut Stahlio et Böhmio pro parenthesi videntur habenda esse. Variatae autem struc- turae similia exempla, in quibus ab&ν et coniunctivo ad indicativum pergebatur, supra(p. 12) attulimus. Hic quoque Leop. Schmidtius J. J. censet&ν particulam, cum in sequenti membro, quod ex voνμ⁴ςασ uodammodo pendet 1⁷⏑ÿ²α 500» dy xν⁸*. x. 1., sit posita, etiam apud»oονμανασι subaudiendam esse: idem Classenius iudicat: cf. annot. eius.— His tribus locis cum d videatur a Thuoydis ipso omissum esse, VII, 77, 5 librariorum haud scio an neglegentia exciderit: 2 3⁸ noosiae d'or' dogeni œl'rαmηιο&lνα mἀάντο geldsare, 1 A³lo 1ε*νν⁶⁶μνο ꝛά⁵αασιοοσ ν 6 deπναϋνασρν§ Iοεν α!⁊edαν, 1odτo αᷣ Tαœννοες x ενινο απτ‿οαρσς EEeur: unus cod. Vat. ³ exhibet ante dυeυνκναν*, quod certe facillime poterat a librario omitti per haplographiam, ut ita dicam, quoniam eaedem litterae«y in initio proximi verbi positae sunt. Quod vero ad vim huius structurae pertinet, Godofr. quidem Hermannus de part. ⅞⅜&e p. 113 dixit addi solere dr, ubi de

²³) Exempla ex aliis scriptoribus petita quisquis desiderat, conferat Bäuml. I. l. p. 212 sq. 233 sq. 244— 45. Leop. Schmidt. I. l. p. 10 sq. 3