9

xor*σemφάιενοο role να‿ν‿⁵οστoοεσ πινν‿εινμαα.αοασσσQνάοσεαος„⁴o ν ez⁶ ποοsxνεεοεααστ 10„ dοστον ευνν piun noeoevr'i 16 xcl quε⁵oudo, ðe„ 4 4uo, emνεροέ,εννοο d8 Aoyypos ²), Eis v aoxaias xal 2u5*Oνο 4yuyip, I,πQααοννꝙοσονν rourc rreuorra rſj ddεꝓν r⁶ν 2» Tuαννοοdς xœτονQν⁷ ÿπmαηάην xwols ydo riν εν i ruxie dyaνν xal rς αντ³ νυνν dOercle dεεαεοε.-ε⁴αεεοωσ νσ eudeeio l udtat vl al 8- 105„ lecor xœrxαουνďνα ral 13 6ε⁵εixrc, rije ds ³) lυρσοοασννπνν d de loονσεες ux0* rijg&oxdιυ oο glov rodutun d*ενεs&xedn, rijc dd⁴) αι³delag re aa* q¹duνιοπσas 10 n0O0ναἀςο ασ mμμααρ oαάε mμμεοιιναεεοον τοοmςσ τπτυανιναααι⁴⁶ειιιέιμνονυ.„αϑέο ε oαςσ ασ rνοσ &εανκον⁴⁸ uoνανε 60ιμαόινκέινοωσσ ε‿εονεεε⁵ 0uanunen ex rijg 1dlag odtag dράαιααινeς. 029 9voe G11109 ⁵) noctncarcvoievos Orοroixoue udν olxlag eig œ⁴υσι ms- ꝗαευναασσσο, oveidoeve 3⁸ uerd 10r0ν 2⁴ νσιτ⁴ 1iν dεναμιο⁴dοσœαeν'ĩncxειονεεᷣος x era ꝙelore xvν*αά⁵ςε mπμς εemτάαασηυοσωισιν νςσ eαοxiαo.— Exc. de virt. et vit. Vales. p. 394.—

XII. Ori αάτσ εκααςσ) 1* dοααιdοσαeνττνς τ συσαιησκέοννσα ρέ2οτινιννς τν ꝗuο⁵σασννσ⁶αν εέ ν α—οοꝛd pvyddeuds, zi de 1⁴υνντꝛς ενειαοατεειωιοσν εοωνσννεsæᷣαςν 0jHεναστσνν &mouiu geovrldc. 16ν„⁴αςο d11„ 2rOœννν A*6„ 6¹doονα mooœrdrds r0² dꝓœνον x* Vvvcus! gorjuots ꝗu*ενασν*ν) Odτος Lau roure εdεεεν⁸ Toorriori. did e ri⁹ idlas 2rs,&i ral—οοrtdog dαeοενρων rde 8„ r0ντοις d-uqο*⁵ced mdσν d=εν⁸εννμε T*¹ τπιέππιονυασσσσ τοᷣνς εαᷣσναια νυνασασε˙εανοιμιέιννοσι εmσιιισιαοα³α*ασsον ε πἀera 10„ i doxss O6„ον αεεςαασς εεο ετιμαάη*σέιοασιν τένν εαυυοντναανντ νσά* ευνν ναμοσ⁵ουν ⁶έ³ακν⁵ἀοων dmεu 6oνασε τυν viGoνεiο ν π⁴ᷣαά oοe εαμαά̈αάαηςετσοσοιέισνν Umddai‿μον⁵α.— Indid. p. 397.—

XIII. Ora αreιddσνςι iα συνναιeσον ⁷ταιεινιαονντι⅔ Tοαeάαν) did yj εrdεαιν ετιινν

foeneratoribus in foro occisus est. cf. Liv. epit. 74, Appian. b. c. I. 54, Val. Max. IX. 7. 4. Pater horum fortasse fuit Sempronius ille Asellio, quem saepe memorat A. Gellius in N. A., trib. mil. in bello Numan- tino, quod deinde scripsit, C. Marii patris et P. Rutilii Rufi aequalis, quem C. L. Rothius in veterum hi- storicorum reliquiis p. 323 cum A. Sempronio praetore anni 89 a. Ch. confundere videtur. nam qui anno 134 a. Ch. trib. mil. fuit, vix iudicandus est anno 89 a. Ch. praetor fuisse, sed fieri potest, ut pater fuerit eius praetoris. Lucius Asellio quando praetor Siciliae fuerit, incertum est; videtur autem post Q. Mucii prae- turam Asiaticam illam provinciam administrasse. nam quod Diodorus raρmνανα‿εοω τ ανe dicit, haud scio an Mucii administrationem eum imitatum esse indicet. fuit igitur praetor post M'. Aquillii tempora, et si statum illius provinciae recte perpendimus, post L. Domitium et post Claudium Pulchrum, qui Siciliam obtinuit anno 95 a. Ch. cf. Cic. Verr. V. 3, II. 49.— 2) C. Longus legatus Asellionis et Publius eques Romanus qui homines fuerint, nescio.— 3) Sic Wessel., Dind., Bekk.; cod. Peiresc. r6*ε r’je.— 4) Cod. Peiresc. 6% j¹e, ut supra, quod Wessel., Dind., Bekk. servarunt.— 5) Cod. 6 να*l⁴λιοαε, quod Wessel., Dind. Bekk. retinuerunt.— 6) Hanc particulam, quam, si abesset, sane non desideraremus, Dind. uncis inclusit., Fieri potest, ut eam librarius oculo aberrante repetierit; quod autem lib. XII. 1 scriptum est zob ν eε- uod πασνσἀ⁴ ij*τG ĩοσων d 1ε⁴ daßdyros αοαςοεen, postremum vocabulum pro glossemate habendum videtur.—

XII. 1) Kard a Valesio profectum a Bekkero servatum non est in codice, ut Dindorfio verbum potius videatur excidisse cum qeor¹uν νν coniungendum. possis eius loco ponere eot. si desit praepositio mancam esse orationem nemo negabit. sed lib. XI. c. 11 in verbis xal r*y rν IITeoad eœrdmdyEm„ oOdx dy ric dma- orijoa peveodaæνi non fuisse, qui haereret, equidem miror. qui totam orationèm perspexerit, desiderabit ro- œτεν+l.— 2) De hac re cf. Valesii et Wesselingii adnotationes.— 3) 5lιυτινκα si cum dοινκνν= voca- bulo coniungas, eas videtur indicare Diodorus praetorum Romanorum iniurias, quibus singulorum vita homi- num provincialium impeditior et intolerabilior facta erat.—

XIII. 1) Maius miratur sub Julio et Philippo consulibus mentionem fieri C. Gracchi. Diodorus loqui- ur de iudiciis ab senatu ad equites translatis, quae ut restituerentur senatoribus, his auctoribus Drusus factus

2