— 1— Hlerodotus autem simplici suo modo singularem quasi enuntiationem ox his format.(„ pro d; in lonica enim dialecto primitiva verbi forma pro eiut in plerisquc in usu est.

15 2gdαει α 0dευκααάααά̈2 ρρο ν ⁊mn νεo. Ad verbum: Exercitus non fuit subaclio urbium— dura, sed simplex loquendi ratio pro: os eœe⁵ενσαστ rdς πas, dAn³νννρσταεαο Ita: Ego hane gentem subegi— ad hunc modum vertenda sunt: FEyο xcrx dο⁵ορε rouτον τ ν ⁸ ε Sye- „6&.

CAPUT VII.

Herodotus, priusquam Croesi historiam longius persequitur, prio- vos Lydorum reges memorat, quorum primos Atyades cosque sequentes Ieraclides paucis tantum nominat. Horaclidarum ultimum fuisse Can- daulem, quo interfecto imperium transisse ad Gygem, primum Mermna- darum, ex qua familia duo extremi i Lydiae reges Alyattes et Croesus essent. GA u ant.

5 iTεo. r2fAS⸗ 8 G 24 Tvoc. Ad verbum: Imperium ita ad Crocsi familiam cireumiit. Utitur sacpe Herodotus verbo xsεενεα α in signiſicatione tandem perveniendi. Hic aptissime, quum imperium ex al- tera in alteram familiam transiret. Cf. I, 187. In fine verbi offendit certe attentum lectorem omissio litterae, quum vocalis sequatur. Sed quum lones plures continuas vocales amarent, eorum quoque con- suetudo fuisse dicitur non uti ꝓενιννσνυοεε. Atque ita nunc a Schae- fero in editione sua constanter scribitur, in aliis, ut in Gaisfordiana non usque quaque, quum optimi codd. saepe apponant, nec certe don= tra Herodoti usum.

Hgaxlerdto Pro Hgarder v. Haec dissolutio terminationis

genitivi wy in duas syllabas ecy nequaquam in sola prima declinatione

1