— 14—

Graeci dixerunt 1ο τοο. Articulo autem Herodotus pro suo arbitrio utitur, eiusque usus nondum tum finitus fuisse videtur. Similiter di- cit I, 59 A9⁴ub, 02aοοꝙ sine articulo, quem Xenophon aliique ad- dunt.—

AXvdreo pro AAA4rov. In Ionica enim dialecto in prima(subst. in a et ns cadentium) et secunda declinatione non solum ov, sed etiam ew dicebatur, quac forma apud Homerum solis substanlivis primae de- clinationis propria est, praeter quam Homerus et illius temporis poë- tae etiam ao usurpabant, cuius formae usum apud Herodotum nusquam invenimus. Contra ew nusquam apud Homerum est in subst. secundae declinationis, quorum genitivum Herodotus aliquoties in eo terminat, ut I, 14. ToHdε. VIII, 122. Kgoioeo et alii.)

TögAos eSreoe r rog. Primum hic monendi sunt tirones, ne rουνσαασννο alium nisi regem significasse putent, neve super- biae ac crudelitatis quidquam inesse opinentur. Eandem vim habet subst. Jeorne. Deinde, ad seriorem linguae usum adiecto articulo dicere debebat rαeν εενεέωωQωł᷑% quem etiam alibi apponit. Cf. Matth. Gr.

§. 275. Quum autem articuli usus, ut supra dixi, apud Herodotum

5) Sunt nonnulli grammatici et praeter eos plures Herodoti interpretes, ut ipse Schweighaeuserus, qui talia substantiva secundae declinationis propter

genitivi formam eo ad Heteroclita referant, nec solum Gordium, sed etiam.

Gordiam dictum fuisse autument. Quod mihi secus videtur, quum nusquam in alio casu Heteroclita fucrint, hacc autem genitivi terminatio diversam

declinationem non indicet, sed similis utriusque declinationis terminatio-

similem quoque mutationem admittat. Practer illa duo substantiva apud Herodotum leguntur Baãτe, KX₰ ꝓτεα, IIeαιο⁴σ⁴εεεν, Meε⁴ςσεισι (IV, 147), ad quem locum cf. Wesselingium.