.

*. 1 4 17

„

tum Xoννμνν sεονν αeοmς is riceoe. Plura vide in Suiceri Lexico Eccles, T. II. p. 180. Verbo autem T1 in eandem sententiam pri- mus usus est Joannes Evang. XII. 32.„HeO ν 5Sd5 de ric pic, md- ras HAxοσ άρες Euuνd. Similiter de Christo Ioann. Damascenus de fide orthod. L. III. roνετουςσ πκαι μμιας xcd Iscxd elAaboe 3 eoνοαστ Rrsoig Seloic— Denique non indignum, quod annotetur, censco, quod poeta, ne metrum claudicet, verbo cllævoe adiunxerit„ eped-

erαν⁴᷑eν, etsi sequatur consonans.

„

. 84

Vs. 6. Christus eiguit sive ercelluit Wahtane— vivus cogita; addit enim: et tamen moriens omni caruit Pulchritudine. Ex quo intelligitur, Christianos tum putasse, Christum, dum in terris viveret, eximia cor- poris pulchritudine fuisse. Nam quum eum mento animoque censerent esse Deum, eundem corpore perfectissimum fuisse censere necesso fuit. Plures patrum de ea re locos collegit Car. du He. in Diss. de numis Bya. P. 31.— z 87iore?, significat et tamen moriens, Hano signißſcationem adrersativam, quasi pro 4224, habere Darticulam aa maxime apud scriptores N. T. et interpretes V. I. Alexandrinos anno- tavit Zeunius ad Viger. de idiotism. b. 521 ed. Herm. Ita etiam apud Tatinos, ut ap. Cicer. Cato IX, 28 et videlis annos Pro 4 ideks„kamen

anno, ubi nulla necessitate hoc iamen alii inserunt.

Vs. 7. 41* νμααμᷣαιςε εον. Poeta nomine Basilii, nisi forte hic ipse versuum auctor est, qui hoo opus Christo dedioabat, dicit:

Christum cruci affixum morte sua pro hominibus etiam se sceleribus pollutum culpa liberasse, atque ita faciem saam deformem e quasi et contristatam soeleribus erhilarasse. Hoc videtur hic significare verbum „nanfeai si Tüiten recte poetae sententiam intellexi.

4.

7 2 89 34 rrb n— ME 4 2. 2