22

debant. Huic interpretationi ꝗε&imie favent Hermesianactis disticha(fragm. 5,

111 1

1) Suida teste voce Arriuc½og.

9 2) Diodor. XIII, 108. M ον ᷣο⁶τον sc. erwd vi A0ene Soredor, quum obüt Darius] nl Ae- uho do ronrοdοςσ tteieg—nen 1ngyt. ef. Schellenberg. ad Antimachi n reliquias p. 8 scj. Clintonis fast. Hell. p. 9f ed. Krüiger. wimre 23 4 2) Plutarch. Lysand. c. 18. ITI.drυ ½ εοςσ eσ αte x εσυεννααεοπενεμαμωνονσƷ d ornrixi*.. A. 4) Stephanus Byz. p. 169 ed. Dindorf. laudat Aeriuνανρσι εέέ Midng. cf. fragm. 1. ) Photii Lex. p. 344. ed. Porson. ex I, H, Vossü ad hymn. Cer. p. 150 emendatione: Arriuxxos er Tf Ardn. cf. fragm. 2. 31= A mnn 4 6* 6) Plutarchi consolat. ad Apollon. c. 9. d.παιαάνουασνσσ Tůs vrciude oν νοννα, ν ν—εο- r†⁶ος eiger. Vnde luce clarius evincitur Plutarchum ipsum Lydam pro Autimachi uxore, non pro amica habuisse. Quam ob caussam improbanda Schellenbergii sententia p. 14 prolata: 3 2Attahen si matrimonio iuncti fuissent, vix existimem adeo nobilem amorem eorum factum, ne- que Hermesianax in carmine saepe allato de coniugali caritate loquitur, neque de hoc accipi, Athenaei(XIII p. 596 F.) locus potest cett.“— Huic opinioni adversa fronte oppugnat ipse ⸗ Athenaeus, qui Antimachi Lydae simpliciter dictae opposuerit riãνν νααννυιμον rcνrne eralαν Au- Ony, I ydr Aauurdioe d MGtog. 7) Aüon scribendum xαoνενωσς,qduo nomen mulieris distinguatur a gentili uox&, quod dvrovetr. cf. Valckenar. ad Euripidis Phoeniss. p 607. Iacobs. ad Anth. Pal. p. 465.