20

rduelvng Siq. Et quamvis Iovem ipsum obtestata sit Andromacha ρσ oueνv¶ εoνασα r, Sxotνυινισν‿fõO✝ṽrzet, hoc tamen non persuasit Hermoniæ, quæ, dum maritus Delphos profectus est, insidias parat aemulae mulieri eamque occidere studet. Cui periculo ut evaderet Andromacha supplex in Thetidis templum confugit deœque simulacrum manibus amplexa flebilem illam ac miserabilem cecinit elegiam.

EFPIIIAdOT X₰4AAMINIOY EAETEIQN TA XLZOMENA. 1. EEIKHAEION TAN AOHNAIQN TQAN EN XAIKEAIAI TEONMKOTQNW. Plutarchi Nicias c. 17. Gæuuddoᷣ ε τν σερστσο Nixioν⁹] rn)r dreeir,

nal iν ꝙτυννv‿ ςσσεασναιαιυινντν dαeνακie'õ εν olg u‿τςσνσοισν.. d ν νάἀ EIPIIIIAIHI uerd Ti*ν νπαασν αταν α ιν νεερσοω νυαν ⁸εσηιηνε ον εmπα⁵ιησειν

Oide Iααοσoουνα dr viudue udr⸗,αυν

⁴σσς, ör 1 r Sedν& 100 ινονμηοοεα.

odx Guτ ϑέ νixαmς ⸗d eiovag dν ιςι εεννισο εᷣ υνυαραναονςσ»εοανννμιμεννουα νQ α 6ν lν ε ϑια σ τνπσ rioraoiν ινα νeᷣ εατoο᷑ς 1ν ναάαοαςσ εν IerG ονν αοιιμναιασ υνααμενς.

V. 1. Verbo monere sat est urd viwag esse accusativum remotioris obiecti adverbii instar positum, quasi dixeris dvrduie exòενασω cties devicerunt.

V. 2E 1Gov, separatim scripsimus vulg. eElGov.— Hοοααοοις, sc. AAoναßoοςσ œ oαανασ⁴ οις, i. e. quum dil nondum infesti essent Atheniensibus. Sic Nicias quoque in ora- tione Thucydidea VII, 77 milites suos consolatur hisce verbis: Iwcvd„do rolo e o⁵εναιο auruxuraν, ad ei dν επμεςαςσοωνοε εοτσασeοσe&ę, doονοννς rerμαυοQνεεσ.

2. 0 PHNOS ANAPOMAXH..

Euripidis Andromach. v. 103—116. TIlo lrreu Hdοe bd dνμν iuò draν d-ε euνieꝝ ele Sadνς Lerv, dec&ve, Toia, dοο αμα ατν deεανυτον à116 O' Tldllᷣν LAddos dude Aore 5 aG T0&ενꝙ εενμεας ⁵ατασ νκάνοσσσ, 0o rεον τelνν &Aνσς ⁶ρνεᷣοαꝝνωhJ'ꝭâασα lα Ger*os. aðrd d ενυ Sdaldtuν dẽν νισν εεi Suυ Sdαs douogurs Gro*εκ⁴deν ⁴νιννρμρσα αοα. rrold ε ddν ⁵αςι aατενααᷣ οε, driu Aeurον 10 doν α dανιονν α α⁶σν εμν xχᷣicα. 6 εεονmm uε³εα, t mwoνX᷑νν ει—νQ̈ωρνο d0ιασ Eouνιαναν don, de öaro re³εοοιεᷣνα erOòε r6⁴ν ά Se luerie rée⅛i Teiνᷣ ⁸αοσσ rdαονι-Ce eriνα rαdαrεας 2αρααeς.