I. Abtheilung.
Sammelwerke.
[Die in den Sammlungen enthaltenen Compositionen sind in der II. Abtheilung unter den Tonsetzern aufgeführt.]
1[0tto, Joannes.] I.[1537] Tenor. Novvm E Insigne Opes] Musicvm, Sex, Ovinqve, Et Qvatvor Vocvm,
Cujes in Germania Hactenvs Nihil Simile Vsqvam est Editvm. Jesvs Syrach. 40. ca: Cvm privilegio Caesareae atque Reginae Maiestatis ad quadriennium. [Auf dem letzten Blatt:]
Finit Insigne et Novum opus Musicum ercusum]Noribergae in Celeberrima Germaniae
Vrbe, Arte Hierongmi Graphei civis Noriber-gensis. M. D. XXXVII Die Avgosti. In Querquart. Tenor(A-— X) Fol. A2: Exemplum Privilegii. FPol. As ff:[Joannes Otto civis Noribergensis]: Serenissimo Principi ac Domino D. Ferdinando Romanorum Regi semper Augusto etc. dat.: Noribergae in die Jacobi 1537. Folgen 12 Zeilen mit der Ueberschrift: Candido Musico Salutem. Weiter der Index Canticorum, auf dem letzten Blatt von Bogen A, enthaltend 57 Gesänge: No. 1— 12 sex vocum; 13— 32 quinque vocum; 33— 57 quatuor vocum. Motto: Jesus Syrach. ca. 32.„Ne impedias Musicum, et ubi canitur, ne sermones fundas, aut importune disputes. Concentus enim Musicorum in convivio est sicut carbunculi gemma in auro. Et sicut Smaragdus in auro decet, ita decet in suavi vino melos Musicorum.“ Discantus, Bogen A— Z. Contratenor, Bogen a— z. aa— bba. Bassus(Aa— Yy). Quinta vox.[die Blätter sind mit Zahlen
bezeichnet wie folgt]:—, 2, 3;—, 2, 3, 4:—, 3, 4, 5;—, 4, 5, 6;—, 5, 6, 7;—, 6, 7, 8: —, 7, 8, 9;—, 8, 9, 10;—, 9, 10, 11;—, 10, 11, 12;—, 11, 12, 13;—, 12, 13. Sexta vox; —, 2, 3;—, 2, 3, 4;—, 3, 4, 5;—, 4, 5, 6,—. R. 45.
In der Vorrede, dat.: Noribergae in die Jacobi 1537, heisst es gegen Ende:„Quod ad arti- fices attinet, quorum cantiones nunc edidi, neque ordo certus servari, nec nomina ubique adscribi potuerunt, quod nonnunquam in hoc genere fraude quadam, Auctorum nomina mutata sint. Quare id sine cujusquam contumelia factum est. I0SOQVINVM, celeberrimum hujus artis Heroem facile agnoscent omnes, habet enim vere divinum et inimitabile quiddam. Neque hanc laudem grata et candida posteritas ei invidebit. ISAACI pauca habere potui, sed facile id pensabimus proæxima editione, qua Choralem cantum Constantiensem, ut vocant vulgabimus. Insignem profecto thesaurum Musices, adeoque indignum, qui diucius lateat. Et tamen si quis Isaaci plura etiam in hoc opere requirit, is habet quo animum suum expleat, nempe laudatissimas cantiones arti- ficis nostra aetate facile in hoc genere primi, LVDOVICI SENFLII, in hoc non solum magistri ISAACI ingenium deprehendet diligens et eruditus musicus, sed etiam in homine ex nobi- lissima superioris Germaniae parte, nato, singularem detvcnra seu vim, et vere germanicam gravitatem admirabitur, quam Plato in Musica praecipue commendat. Malaætav autem zal Ialaoonra ut ipse appellat, quam aliae nationes hodie maxime videntur captare, e republica sua, tanquam non satis dignam viris, et moribus etiam perniciosam, ejicit. Sed relinquo judicium suum eruditis Musicis, tum de hoc, tum de aliis artificibus, quorum cantiones, nunc primum tgpis excusas edimus.“—
Sämmtliche Hefte, in kunstvolle, gepresste Lederbände gebunden, tragen auf den Titel-
1


