De erreraeetatorreane Ccoaecꝰεεeceεεεν Tregerere Tertisneere or'nes elliticis.

mnes sententiae conditionales, verbis plene expressae, duas enuntiationes postulant, quarum altera conditionem ipsam continet, unde res aliqua pendet, altera id indicat, quod ita ex conditione pendet, ut hac effecta fieri oppor- teat. Haec apodosin sive primariam sententiam, illa protasin sive secunda- riam format.

In formandis enuntianionihus conditionalibus plurimum interest, utrum conditio ita proponatur, ut eam ſieri posse, an ita, ut ſieri non posse signi- ſicetur; si illud est, in incerto relinquitur, efficiaturne conditio, necne, sin hoc,

conditio non convenire indicatur cum ipsa rerum veritate, ita ut aftera alteri 1 2 V— 4—˙8

repugnet.*) Hajus generis conditiones in utroque enuntiato conjunctivam imperfecti aut plusquamperfecti postulant.**) In illo ⸗priore conditionum

*) Sequimur in his Zumptium, Grammat. lat. cap. 78, 2.§. 524 et Ellendtium de for- mis enuntiatorum condition. ling. lat.§. 3. seqq.

**) Notabilis res et, quod quidem sciam, nondum satis explicata est, quod in ejusmodi conditionibus conj. imperfecti praesens tempus significat, plusquamperfecti sim- pliciter praeteritum, quod nonlatinae linguae proprium esse, sed etiam apud Graecos, Germanos, alios inveniri notum est. Conf. G. Hermann de partic. ³⁴ I, 6. pag. 17. ad Viger. 289. pag. 820. seq. K. F. Becker Grammat. german. maj.§. 95. A. Grotefend Grammat. lat. maj.§. 483. Billroth. Grammat. lat.§. 220. Not.

1

— 8

—