18

erit: èmε 2 F§αϑαot, ut est in Demosth. or. VIII(de Chers.) 10: 0OlXαl εμιννοι dety, aleo do d⁵νιυο tiπ mdt duxaiois zaurc Gι⁵οεειοαιν νκ⁴.

Cap. 74,§. 182: oOurο νπ⁴ἀο ⁷οσωτπιει de aloxννας ³ααᷣεναοο— dKor, dvng els ur orινν— Syxx να⁴⁶‿mενσςεων ασιντν ⁴μέεην νπmov eig onluoν ollar, ig od, 00 A& 2uεᷣdεν dννεορσα dι ³υιιων ευνρ‿ιεεορνιμέννν. Secundum scholiastae adnotationem(— d h. e. d mποσ uνμιεεν xe—⸗νε 1ꝛ* Geνϑρυσπιο) equus flliam dicitur devorasse, et hoc consilio— quo enim alio fieri potuit?— equus una cum ea muris inclusus erat. Itaque dρσ d non dg 05 legendum et intellegendum est: ab equo, et Bremius ac Ben- selerus perperam interpretati sunt, ille Germanice reddens:„wodurch ſie offenbar aus Hunger umkommen mußte,“ hic:„ſo daß ſie, miteingeſperrt, offenbar durch Hunger um⸗ kommen mußte.“ Si autem pater filiam ab equo comedi voluit, vv. di 1 ⁴α non cum dνεεςσαα εeμκεdev coniungi possunt, non ita saltem, sicut consuevimus et Bremius Ben- selerusque fecerunt, ut 4 α⁴ςσ ad puellam referamus. Quonam ergo modo sunt intellegenda? Reiskius in adnotatione hoc scripsit: di J ³αα; subaudi: ½νοιμάενο Wolfium, ut videtur, secutus, qui transtulit:„Fame efferato.“ At primum nimis dura haec verborum conformatio videtur, si di 14⁴6ν non ad puellam, sed ad equum referas. Deinde quid sibi vult υκα ειοσέιέυν Si temporali sententia resolvas: at enim commodum dictum erat, puellam cum equo in desertam domum esse inclusam; ineptum igitur maxime est hoc sine ulla nova accessione repetere. Sin conditionem participio contineri existimes at quis nescit, equos hominibus non solere vesci? Itaque participium aut supervacaneum est et delendum(simile quid Bremius sensisse videtur, qui νννα ειονμέιμν omnino non transtulit), aut signum nimiae dicendi copiae atque adeo loquacitatis oratoris, aut, id quod mihi quidem veri dissimile non videtur esse, ex codicis Laurentiani scriptura ασιο udyy, restituendum: σιαιυιννον. Praepositio y facile potuit a„sciolorum“ illorum Cobeti hominum quopiam addi, aut a librario syllabam oy verbi antecedentis bis legente*) inseri, praesertim cum zcerei/εεν ε*ν) etiam significet„in carcerem includere,“ qua notione hoc loco non adhibitum arbitror. Neque enim video, quid impediat, ne significationem verbo demus„arcte premendi“, quam, habet apud Herodotum VI, 102: NXeσσνιεεννο 8* FotrOiαeν ν επιιανιιυννε dlly iιαεοασς εmπααεον e ν Aναν uεονοε 1e 0110» h dO-dO»ee zu‿⁵⁴d od A19„lous oιααινν, ⁴ α 1ονςο EOε⁵αs smodαeν; apud Thucyd. I, 76, 2: 001½ 0⁴⁶—εls ννανμαααση⁶σ 0⁴de» mrenoixiμνκ— eI dox e J46O⁴εννν deεᷣeεœ να rœαννν ε dveαμεκ— 00" α τπτοέννταοι zoν rouοτον υmοςœνωνe d*ν ꝙαε*αόεειντοο rdν σαόσ ³σ τοων dυvcιπμιον νœuτεονεοεασ rl.; IV, 98, 4: e 3' etede elydt 1⁶ 1τQεμννυο detν riνν ευαάτ³εονμμεον dννναναν zν εννενισα α 11009 1005 900; VI, 6, 2:„* O*&2⁴νοοουισισrCTWvοαοοdοωνςα εeσιαην⁶υνμενο Euααο τπαάην ο adrodg 1e OA4†e%ꝙ v*ᷣ ταςτ⁴⁴ ⁴αςαααασν.— Ceterum decernant ali.

*) Vide Bastii commentat. palaeogr. p. 734 de confusione syllabarum ov et v.

**) De spiritu verbi simplicis nihil constat. Conf. G. Curtii Etymolog. Gr. edit. alt. pag. 165 sq. Curtius quidem ipse:„Der Unterſchied,“ inquit,„zwiſchen ieyruwe ſchließe ein und eiers ſchließe aus muß für ſpäter gelten.“