21

5. Argumentum est odium etiam ingens in Theodoram imperatricem ¹), cuius caussa videtur esse haec: Acacius Theodorae parens Prasinam secutus est, Theodora autem ad Venetos trans- iit, postquam post Acaci obitum cum matre sororibusque munus ab iis accepit„Tis„οο- 10 68-*). In Anecdotis significatur ³) Theodoram clam favisse Prasinis, ut consilia eorum cognosceret, simulasse quoque discordiam in rebus ad fidem pertinentibus*) ut pessumdaret ad- versarios.

Caussae hae omnes possent eludi, si vera esset sententia eorum, qui Procopium historicum affirmant fuisse paganum ⁵). Sane negari non potest, exstitisse tum paganos non paucos, maxime ex parte viros, qui in scholis philosophorum eruditi, studio litterarum erant dediti, quod in Procopium cadere posset; tamen suspicio argumentum est minus sufficiens.— Ex Teuffelii sen- tentia⁰) erat philosophus scepticus, qui ne de humanis quidem rebus cognitionem statuebat, re- ligionem quidem Christianam praetulit ceteris, nec tamen falsas illas habuit. Sed fatendum est. Ilum locos aut male esse interpretatum, aut suum in usum convertisse, quae a Procopio plane diverso sensu erant prolata*)*). Maximi sane videntur momenti, quae Procopius exhibet de le- gatione episcoporum Hypatii Ephesini et Demetrii Philippolitani ad Pontiſicem Romanum missa*). explodit non solum imperatoris studia theologica, qui, quae accurate definiri non possint, defi- nienda sibi sumat, sed innuit etiam, sufficiens esse scire, Deum esse bonum et omnipotentem.

¹) De Theodorae indole cf. Suidas s. v. 10 G⁴⁸ Evagrius. IV. 10. Nicephor. Callisti. XVII, 28. Cod. lib. V. tit. 4. leg. 23. 29. tit. V, leg, 7. tit. 17, leg. 1. Novell. Just. VIII, 1.— cf. de imperatrice Nic. Hlier. Gundlingius(in tom. I. observationum select. in rem litt. ed. II. Hal. 1737. observ. VIII. pag. 202 — 254.) qui raro secutus est Anecdota, quamvis(ut pag. 254. scribit) Procopius in anecdotis multa pro- dat omni exceptione maiora.

¹) cf. Anecd. cap. XVII. pag. 100. 19.— cap. X. pag. 69, 17.

³) Cap. XIII. pag. 84, 10.

*) Cap. XV. pag. 93, 14.— Kannegieser. tom. III pag. 141. ad Goth. I, 25) minus recte nobis de hac re videtur disseruisse:„Diese Kaiserin war geistvoll, mutig und freisinnig, mit einem Worte eine Ketzerin.“ Theodoram fuisse Monophysitam demonstravit Guericke hist. eccles. I. pag. 485.

³) ef. praefat. Eichel. cap. XVII. et cap. XXII.

*) pag. 64. sqd.

*¹) Quod eos, qui res invocant non animatas(Goth. IV. 3), 300 10 A†ꝓεκανεέ⁴ε captos esse affirmat, quod utitur de Graecorum religione verbis.„n* 100 Gt» 0 vd„ ν ϑνπ⁹ EIAnrdαν,* quod Chri- stianam vocat religionem 710„6εετ*μον(ef. Goth. II, 14. III, 3. de aedific. III, 6) et eos, qui eam profi- tentur„er 1 ⁵αινιοιεεέαεεεον εεαιε˙⁴σεςσσααε(Pers. I. 75. Aedif. V. 7) affirmat, iure profecto suo po- tuit facere— nec minus locus, quem attulit, ut probaret,„dass Procop deistisch vom Christentum ge- dacht habe.“(Goth. I. 3. Pers. II. 12 pag. 208.)„InGοε 6 100 9800 αες˙ν nobis indicium est. Proco- pium fuisse laicum, neque premendum esse censemus vocabulum αας, duum exspectavisses„Ut08.“

³) Ex Aristotele mutuatus est, quae de rebus philosophicis in medium profert(cuius, ut Kannegieser pag. 29 vidit, libro VIII mentionem injecit): non raro sententias etiam, quas profert de rebus ad religio- nem spectantibus, ex philosophorum libris irrepsisse apparet, et historicus quoque ad similitudinem histo- riorum, quos imitatus est, quam maxime accessit.

²) Edit. Dindorf. tom. II. pag. 17, 20.