Pythagorea ³⁵) licet parvo cape dona libello, Iuvicto pollens nomine, Caesar, avi. Sunt ea caesareis reor, exornata coronis, Ipsa quas Monas ⁵⁵) Pallade texuerit. Si tamen ingenio, princeps mitissime, vestro ³⁸) Legibus aptentur insinuata suis, Nufibus inde ³²²) tuis eadem, clarissime regum, Perspice quae supplex offero vota cliens. Omnia si numero quapropter ad omnia constant, Omnibus ut prosis, utere, rex, numero. Quem si corporeo caream ³⁸) plerumque potentem Aeternumque magis cuncta super speculor, Alter in inmensum crescens mihi crescere praestat, Decrescens alter suadet item minui. Infinita sequens igitur per mille triumphos, Seeptra regas, laeto praceluis ³³) imperio.

3⁴) Cod. Pitagorea.— 35) Mônas, syllaba priore contra usum producta, quamquam Gerberius graeca calluisse recte fertur, ut ex geometria ejus apparet; tunc enim nondum eruditus in graccis fuisse videtur; aliud certe carmen, quod Hock I. I. p. 224 pro Gerbertiano habet, apud Pezium T. I P. 2 p. 149 his incipit: OQuisquis opaca velis Sophiae scandere regna.— 36) Cd. uro.— 37) Cd. unde.— 38) Loous

corruptus; an cernam pro caream?— 39) Praecluis, quo adjectivo Martianus Capella saepius utitur (cf. I§. 3. 24; IV§. 337), est i. q. excellens.

Supplementum.

Ad p. 40 n. 2. De origine Etrusca numerorum Romanorum disputat J. G. Grotefend in Seebodii Arch. Nov. 1829 p. 103 contra K. 0. Mälleri opinionem, propositam in Etrusc. II p. 317 sqq.; cf. et Niebuhrii Hist. Roman. T. I p. 153 Edit. IIf.