19

vum cum ui in interrogando poni vidimus, si res ferret, etiam coniunctivum et opta- tivum usurpari potuisse. Nam ut dicitur deideis, Lun Sävn 6 Tãνο⁹; an times, ne dien supremum obierit Caius? sic credibile est etiam omisso verbo metum significante uin Sdv 6 TGxος; dici potuisse: anne Caium mortuum esse comperiam? ich soll doch nicht hören, daſt C. gestorben ist? Quod esset eius, qui non putat Caium mortuum esse. At non solebant hoc genere dicendi uti, idque ob eam videntur causam fecisse, quod coniunctivi absolute positi usum ad deliberationem atque adhortationem restrinxe- rant, ideoque, si illo modo posuissent, verendum erat, ne ambigue aut obscure lo- querentur. Itaque quod ex Platone attulit Graserus(Spec. p. 32. Antikr. p. 7. sq.) de republ. p. 335, b. Aꝓνε ρασος d, ErMA,ε, i³ν OT0 GS 6& BXcrτus oung eig Tie dνεε οmOηάε ν dοery Teipors Ti†eοα; rdr y oty: habes coniunctivum deliberativum, cui quae adiuncta est non coniunctio sed particula u, fortiori accentu profertur: von den Menschen sollten wir nicht also sagen? h. e. Fane, ita dicendum est. Non enim hoc vult Plato: wir sollen doch nicht sagen? quo significaret non dicendum esse. Ib. p. 337. b. ⁴ς¶ αερꝓ˙ε; Aτονρενέιμαια* ich soll dir nicht antworten? sic enim ille exi- stimat, fuisse respondendum. Aeschin. in Ctesiph.§. 21. commemorata lege: à ανκ omesSvOv ⁴, Grrodaε*“, sic pergit: HOdmννέις, eτονααο τνς d, bre J9, eh drrodn- leig; HerHen soll ick nicht verreisen? Aristoph. Thesm. 19.(NViger. p. 306.) did Thy Jodvnv Ody Luir, darο⁴ ει⁸ d56;

optatius enim habet Mnesilochus, si liberum sibi Luripides oculorum auriumque usum permisisset. Hoc modo illud zι ο; explicandum est, de quo cf. Blomf. ad Aech. Agam. 654. e

Aal vöy duelrey et rig Eorde Sirpey, A⁴†ονσανν Fεπ&⁴μα ςσ λμ̈αᷣ εαάςοεννπειι scil. A⁶.ꝓνωασνν warum sollten sie es nicht sagen? §. 22. Quamquam prorsus abstinuisse Graecos ab altero illo usu coniunctivi vix crediderim. Exempla quidem, quae certa sint et indubitata, non habeo; nam Xen. Memor. IV, 2, 12. 1U ¹ 05y— o? de„μμαάαια; ich soll doch nicht etwa unvermögend sein? multi codd. dUνemνον☚η☛μαάμ idque fortasse recte Ahibent(anne 2Eihans: me non posse?); apud Aeschyl. Choph. Vs. 171.— . 16 oOSy'Opeorou 2 da ddO„ rdde; etsi uꝙ liberiorem structuram habet, quam simplex ui, coniunctivus tamen aperte falsus est(Juamquam displicet Blomffeldi coniéctura uν ote— h. e. vereor, ne non sit, sed emά oε— 5 h. e. 4„ OTy OgéoνερνQρμ dςα sεdοωοσ⁵ασασνασο roıro, scribendum videtur); apud Tenoph. Oecon. IV, 4., quem locum Heind. ad plat. Phaed. attulit, d9α, 2cpn d 2οαςmυ, Lh alomρνσνν˙εdν rd?„ TIEOυνmαοαακεα Luuεισσόασ˖εα; wir wollen uns doch nicht schä- men? credibile est, id quod Grasero(Spec. p. 33.) placuit, signum interrogandi tol- lendum esse: ne pudeat igitur nos imitari! nun! wir wollen uns nicht schämen! Prae- tereo alios locos, quos quis non sine quadam veri specie huc retulerit, ut Eurip.