37 0£̃IAA A. 1.

Schol. ad Nicandri Ther. 577 p. 76. ed. Schneider. aoν σε πτι ν⁷ μ⁷τπιπ ⁵τεε Trvν dναηυοασ σσιυο τα‿ονν τάν dμςαανeν ai Ʒμμνςνν νœ ατος έ NIKANAPOX S» rors Oανςο †πdHhfÜviν sν⁵αem eyeroν dο s Aoαςν πη⁶εασο, Ti** d“ dαρ–-

8—.—„„ 38„ 1—„„ Sιναάσά πεοννσωρUντον τάμϊ συνιαμν, T0' dyαoτdντᷣ ux TSaνπτα τν mᷣινιυαυαιι mότνν oďe&- „„7 1— 7— areεrνα‿ανdνεν ετν α»o vrudr eleuro. T09 OqTrινοες G.& L. Ppro 10 Oqιάαά³. Deinceps IGGν vulgatum correxi e G. unde

„„..„ 2„. · sequens auti inserui. Postea öber zcr dοαντααα Qα edebatur. Mecum G. SCHNEIDER.

9

— Plianus N. A. X, 49. 10½ d zci„ Ti KIA, rv hog za dirroνς ιιμμαινη oi KT⁴οοο, ᷣα πν τν ηηνιαην. 0dνοωι 6 εαντααά α TG τοπσ ο⁹νωιι ϑυoς αονταιεν „ 1—„ 2 1 4. 8— d2A 8 Tε duνα νχα έιιτο έσπσιι, Tεταο uεν νκαυα mπ ν ϑυαονοε 80ʃl*ſ, T6νντ αα N⁸†ρει z6νν△ τυννvον ποιν αάτον, dre a συυσνέόανν εινοιν eidοτα να ευντοοι τεοιν ⁶αππ υασ ᷑H»dσν dvriνταον τον⁴d́oντκνmν quðoœæra. Ad„ z Nixcrdoo oig 1ε.νρ μοστσιςι ⁷ιmν᷑ εε Mk AVIIDO= 5 5, 5 7 0 X Oëu drςᷣ Oeε Sᷣdseᷣ—sεe daesées ude Sa‿˖ur,S d4.εν ◻ειεμέέοςι σιεσοο εένqið H6lldωαꝑοiot⁊, Doios orréi&ꝙmακπαςα εμα,ενν εενις απιινυνẽνς rouοουνꝙ ddmσεεdον Sjεν dᷣν dσsπέτν V. 1. Notabis singularem L†0 quem sequitur pluralis ꝙναάss, quem quidem usum haud per- spicientes librarii codicum M. m. a. b. c. scripserunt Jeic, numeros videlicet temere exæquantes. Similiter Callimachus hymn. in Cer. 28.&ν Hενε, Heydxα πƷεεœι εμσασα Theocrit. fragm. 1, 15. 50 dig,&ννν ανε dν⁶ευμαάινα ef. Iacobs. ad Anth. Pal. p. 438. Elian. H. A. I, 23.— qdxxæyyes dme- I0εeεε, i. q. qaεdyννα dννεαν apud Aristotelem H. A. VIIII, 59. araneorum genas, quorum noxii morsus, corpus e-viquum, varium, acuminutum, assultim ingredientium. Plinius N. H. XI, 24, 79.

cf. Schneideri animadv. in eclogas phys. p. 56 sq. 20 1;,. 8„,„„„.. V. 2.*uεοεες, sie librorum scripturam eprols vel sεοςα vel ν Ʒαος verissime emendavit C.

...;; grooe(50

Gesnerus. Jacobsio quidem maxime placet St. Bernardi coniectura stscos, quod ad œrooioc referatur „,„

epitheton, quale tamen minus aptum est scorpio quam d⁷εασ łXχlaæooi, quæ etcoa appellantur ab ho-

minibus Clari feliciter viventibus. V. 5.&rei Gν αάνια αχανσν emendavit idem Gesnerus. Er+ ννμιυνα εα. edd. ere' au-

1ναmπαααονν ZHat.— Lucum Clarium fraxinis(ε³⁴αμι) consitum memorat etiam Pausanias VII, 5, 5. V. 4. G' zer νς ϑν, fecit procul a mordentibus, i. e. purgavit a mordentibus aec ve- ...( 7 7— 4 nenatis bestiis. Cum Iacobsio scripsimus αο⁹σ⁶νσσ ἀάsᷣενex c. pro duerd edd. a.

5. 4 Elianus N. A. XVI, 28. Kallicg ey ui Oexdοꝶν τQ²ττμεεαι τοων αυαιυσασανονσναν‿νακ νQνzε 16)ονν ꝓρρmσντοσ eεεαςσσσς νꝓρσριι dευeος iνα Ʒτ di‿ρμαων dνααε αν zœl a dopo „ 7 3..„„ ¹*„— 2„ 8 aα eά⁷συυαοωε, ei mQωαά̈̈ωεν Aiu denso Poog ν τ νάωνσο. oucog„o?v, dd e al*dg