32 DE SOPHOCLE MELANTHIO ARISTOTELE HEDYLA NICANDRO

POETIS ELEGIACISs.

I. Quemadmodum Eschylus in eos qui ad Marathonem pugnantes ceciderant, Euripides in Athenienses qui in calamitosa illa Sicula expeditione perierant elegias composuerunt, ita SOPHO- CLES quoque Atheniensis, Sophili filius, nobilissimus ille atque dειοωννιυτσασο tragœdiarum poeta, seripsit elegiam, quæ tamen cuinam dedicata vel qualis fuerit incompertum habemus. Snidas v. Xoqoxn g, Toqilouν, Kolνμε ⁴ονινασοε, rarιν,— drcννε SeTeiay ve na Taιeνσας u doνον τπιει τ ⁷ο. Huc spectat Erotiani glossa in Hippoeratem p. 590. XdOures, i Tabai, d ncii Xoqozie d eeiç. Vnde hoc fere colligitur, Sophoclis elegiam hilaris potius quam lugubris aut gravioris fuisse argumenti.

A tragicorum poetarum principe distinguendus est alter SOPHOCLES Atheniensis, Aristonis fllius, illius autem nepos, qui primam tragœdiam docuit Olympiadis LXXXXVI anno primo ¹), idem elegiarum poeta referente Suida v. oφνο AOiorνπQο—⁷, viυνννσςσς οε xν π⁶ν̈⁊‿οꝓ- Iοας, roν πεέιντνενοον, νννασσοο, αmν,ννν.— dꝓ νμωσ zl&leeiHg[. Ex his elegiis (quandoquidem T05 NOEOBVTEHov una tantum laudatur elegia) depromptus esse videtur pentameter in Hephaæstionis enchirid. p. 3 ed. Gaisford. rò roν ⁴o ITeI.dou roud oqozle y Tal ELepeiars odk erο επνέν odðre sig εεαος oute eig&lενεον. 2) mmᷣάτ

2 24 3 1„ 3„„S,ſ.. Aoyéleu: ꝗ αο dμᷣrον⁶dε eᷣ†el.

IHlic locus obversatus est Eustathio ad Iliad. II, 494 p. 264 ed. Rom. 0öro xxu IIνμνς Arcuu, ob T O d*νοꝙοοτον τπιοωυρπ αμον⁷, yorr o rLAos: T⁴⁴οεεον α το doεεανιέιςι ετ Toayiridig. Quod tamen nomen quum nusquam in Sophoclis Trachiniis exstet, scribendum est

Lαν 2. P 6 Toqowltoue Aspeldi, quod compendio quodam expressum depravationi ansam dedit: notiores vide-

licet fuere Sophoclis Trachiniæ quam elegiæ. Ceterum quod in cod. scriptum est T0 Gœυιαημμᷣοοeν, id

sane dseεrOov. Alterum elegiarum frustulum servavit Harpocratio p. 50. A0 Q, dOa dei“ uο, An-

1100 e᷑„ν½*τQροοoονμαμeοσ dυο ννιησσ. Nogowlije udεν oνν ev Taig&Leeidας Ʒ‿νQυνυαGGď m]½³νπο aτο slvνα α‧sꝓᷣνσρνασ.

II. MELANTIIIVS Atheniensis, Philoclis filius, intima Cimonis familiaritate usus præter tragoœdias, quas Aristophanes aliique poetæ comici acriter pertrinxerunt, elegias quoque seripsisse proditur apud Athenæum VIII, 50 p. 545. C. Me2.d. 1 ö vis 10w,ομ iαꝓ τmQησ έηνμνουαμσ aαν ◻ι¶ εᷣ αει νιιυ⁴⁶ονσο§σmomνaud dr οꝙςσννh Kννw˙» S⁴τποσσνν, dοααοevνν ν

„„ 4. 2 3 2*— 5f. 1„ 5 7— 2„ Eioin, Pedezod n Terdl., su έ oς Tσ dονmπινοο τ mdοααντνι ς 6*οꝙσἀmνον

¹1) Vid. Clinton. fast. Hell. II p. 101 ed. Krüger.

2) i. e. neque in hexametrum neque in pentametrum. Sic emendanda librorum scri- ptura slo Aleyelcv. cf. de lugubri Græc. elegia Spec. I p. 4.