19

MENAAKA. III) 440 ά Ileνωντοs, 1¹1 ⁴μι ẽοεαυ ⁴ννα eli, STeuν ⁴⁶ε rrO60,, SEetν dre‿εαυν, 2 drro πεττ τι⁴ ̈ο ε αυνrLõ, νrrode dds dOνꝙ τ‿ν εεeν d d³α. 4 AAo NIX. ſerdενσ ν vειινι νοενοονꝙ ꝙναανον, 5-αα˙αάmν‿s, 27 e-„. 7 60⁴ ν Ʒυοπασ e, d„νοτιοςι de Lirx, 2 1 3— c 2„ 3 3 drdol de craOSevtaie drradde ‿ιο—π⁴ατεαο, LZeë, 0 3 5„ 5S. 4„„ 2„ 7 7 1(0g 700 7/1, I T0 Urolßt Ag. V. 1. Gεον ⁴eσοοο, rò ονν ꝙτποειαηmνν εενεν, 2—πιιυοο z Sεœυνοωο εέαά 9. SCIIOL. Appositum ad solos orauobg, non simul ad dywsx refertur, quemadmodum in antistropha v. 5 Nr- 1Oον νo ad solas Sordras spectat. V. 2. r.νιοο* restituit Meinekius pro vulg. h ον quod in αꝓε mutaverat Wartonus.

‿— &◻

. 7„ 7 cf. Hermann. opusc. Vol. V p. 33.— G υιααιας Dorice pro rοσενs. Vulg. rouurd. .——„„—— V. 3.&ν Wye, vouy i& dns Tie οsuias(nach Terzenslust). ε&ε us ol? tis rode, iyoue „ 1......—— 5.—.„—— „ν † Aναντοι tνονανκνοο.— r To* 0T40 68 Aepet τοιν οοσν T0 en pvns pu ac⁊a ueεꝑααοe

rir dadò rν srενεένα era äiprla. SCIIOL. Quæ interpretatio quum in bucolieum genus optime quadret, reiicienda est recentiorum editorum explicatio ex animi mei sententia, prout ipse volo at- que eupio. Ipsis enim saltibus atque fluviis animus tribuitur qui delectatur agnas pascendo(velut pastores ipsi delectantur pastum pecudibus præbendo), ita ut tanquam invitus facere videatur, si quando parum herbarum largitur gregibus.

V. 4. uνεεέν‿— Tot, i. e. Gbονοe e& pvfd ds daανιιαςο.

V. 5. Alννναοονν ρυπν, ita Draco Strat. p. 96, 20. cum Theoeriti vulg. cuius loco Brunckius ex duobus codicibus(ad quos duo alii accedunt apud Gaisfordium) dedit AAuzeod gurd, scripturam a librario quodam interpolatam, qui rationis antistrophicæ immemor appositionem ad Odvcς zœ So- rœrde simul referendam ideoque pluralem numerum restituendum esse censnit. cf. ad vers. 13.

V. 6. uoναισoε, quod respondet strophico dGε, ex 4 codd. præferendum est optativo 1⁴μιαααισοο

V. 8. 7670*, i. q. cfos sive rta⁶α, scribendum ex editione Flor. eui proxime accedit cod. Par. Teĩννν Valg. rio'. Præterea vulg. dydyh emendandum dy* duce scholiasta: 2d Merdlag dydyn i ³ds, Iiονν oœee dvta d†συνοππ. Orerrior drοοεεειασσ, d& TI doolcr 1eyννμεένονν πμιτ Oνeruον dνciν eel.

V. 9. Tayrc seribendum auctoribus scholiasta ad h. I. et Gregorio Cor. de dialecto Dor. p. 213 ed. Schæfer. rO ανα ττεοαιισσασιo πασνε⁴ οrreg.—

V. 11. Non potest seribi, ut Meinekio visum,&r α αα Naig eruiooetat: obstat enim produetio brevis syllabæ non iusta. Minime elumbis hie versus est: sed sequebatur Meinekius Valckenarii leve et inconsideratum indicium, qni et in adnotationibus et in epistola ad Rœverum spondeos v. 43. 61. 62 parum Theocriteos esse pronuntiabat. Quid? Numquid vituperavit illa 13, 49,

Tciονει, cei-œ, J³oοt, suεᷣ νεοε νανιο‿

Aar ον ν, daro oοοοσοσ⁶ρο νινων. Si quid in versu 45[11]offensui esse poterat, non erat id in spondeis sed in eo quod singuli ab initio pedes singulis vocibus constarent eosque sequeretur vox monosyllaba. At ne hane qyuidem justam damnande scripturæ caussam esse hæc ostendunt 4, 15. 5, 21. 31. 33. 36. 111.