Quare, quum eodieis omnia(si unam illam compendiariam scripturam sacculi XI. excipimus) priscam simplicitatem redoleant, saeculo XI. exa- ratus esse, et, si vel receentissimum faciamus eum, sexcentorum anno- rum aetatem mihi quidem, cui perraro codices inspicere et tractare con- tingit, excedere videtur. Quid pretii ei statuendum sit ut iudicari pos-

sit, iam enumcrandae sunt.

.— 8 Eiariae L ectlanes Gerlachiana editione duce diligentissime excerptae; quae Salustium non ita parcum verborum, verbique substantivi osorem fuisse osten- dunt, qualem ConRnrIus eum sibi cogitabat, codicemque ipsum, uhi paululo longius ab aliis codicibus et a vulgata lectione dissentit, plerum-

que scienter dissentire.

Bellum Catilinarium.

Ca XXIV. sumptam mutuo— se Cat. credebat(emiss. posse).— Cap. XXV. lux sunt— pudicitia fuit— haut f. discerneres— libidine sic accensa.— Cap. XXVI. propulerat— quas consulibus.— Cap. XXVII. multa moliri(omiss. simul).— Cap. XXVIII. domi(sine: swae)— quantum pericu- lum— à ianua.— Cap. XXIX. ut darent.— Cap. XXX. Senatus decrete— permiss. est uti p. t.— exercitum pararent(ut c. 29.)— pr. decrevere servo libertatem, libero impunitatem ejus rei, et sestertiorum ducenta milia— hisque(pro: isdue) minores m.— Cap. XXXI. facies erat—sua quisq. per.— misercri p. l.— et sui expurg.— postulare a patribus coepit, ne quid de se tem. cred.— ita se ab adolescentia— ruina extinguam.— Cap. XXXII. optimum factu(sic semper).— multo praevenire antecapere ea insidias maturent consuli— urbem accessurum(omiss. ad)— Cap. XXXIII. plerique Patria omnes fama atque fortuna— maiores nostri miserti—

znépe tamen ipsa plebs— weque imperium neque divitias— neve nobis