6

— 44—

homines haud in conunilitium proſecturi essent, cett. Affirmans ejusmodi enuntiatum cum inſinitivo aoristi invenies apud eundem, II, 18.:2*ον ei IIAAε*σννGτσσ‿ι, επτmeηεʃεετ e ⁴ Axeuν, rdrrd Ira Iga araegu, ei uan duid rie usipon aAus. arbitrabantur Peloponnesii, futurum fuisse, ut caperent, nisi cett. Dem. pro cor.§. 18. BruKn. iuiis oira Niasεα˙εε‿ έ— Ouaious J' drtdr à* 4964‿*νκηι τπακοςασαι‿ Sic animati eratis ut laetaturi fuisselis.—

Verum in his aliisque nemo offendit, ubi id verbis expressum est, quo pendet conditionalis forma. Quod si reticetur, quod nonnunquam accidit,(exemplis rem probat EnunoEn in Dion. Hal. Historiograph. P. 20. MATrrurAE Gr. gr.§. 509,) tum quidem, modo ut per finiti verbi quan- dam huic rationi convenientem vim modumque talis enuntiati forma compareat, nihil fere difficultatis subest. Sed infinitivum, ad idem ge- nus pertinentem, aliquando interpretes frustratum esse, fortasse non ineptum est credere; maxime tum, cum occultior est conditionalis ratio, nec nisi attentius legentium animis id obversatur, quo sensus implen- dus est. Quod accidisse suspicor viris doctis non modo in illo Thucydi- dis loco explicando, sed etiam in hoc Hnnoporr, II, 49. quem totum hic apponere lubet. Posteaquam de Droxxsiis verba fecit Hnnoporus, quae in Graecos ex Aegypto permanasse, ejusque rei Melampodem auctorem esse introduxit, haec pergit: Od pde d u ε‿νπαα—KꝛĩWM ꝑilca rd 1s ν Awoylere aousus'a 75 99, a] 14 2» T074 TAAyw, 6αςροσα 7ε d,„ οννπ IAAS-*, xa*l vsaπν ε'sναsx, d u* 05 Pra us Acytriosi vua, EAAseen Au, roure„ Aχά *at ri vitexioh. Quae in his verbis pertractandis doctissimi viri desidera- rint, tentarint sectatique sint, vide sis in editionibus Wesselingii et Schweighaeuseri. Wesselingius, Gronouium secutus, his paucis absol-

visse rem sibi videbatur: negare Hnnoporun, casu fortuito quadrasse

Dionysta Aegyptiorum et Graecorum, tum enim in omnibus gemina ger-

mana, quod secus erat, neve noviter in Craeciam invecta esse debuisse.