— 8— opus esse, ipse hane navare operam professus, effecit ea, qua est ingenii solertia et sagacitate, ut aliquam veri speciem suae explica- tioni indueret. Itaque non a re alienum puto, hujus quoque- viri sen- tentiam breviter perlustrare.

Primum omnium id obtinere vir doctissimus studet, non Atticam sed reliquam Graeciam infinitivo alεᷣννυπαά subiiciendam esse, alteram tamen alteri comparari, ita ut una cum neiws cogitandum sit ν Arras. Deinde consentaneum erat dicere, verba Aa ras uereuias valere idem, quod huc illuc migrando incertisque sedibus vagando. In vocabulis au- tem s 1à 22 explicandis priorem scholiasten sequi maluit, enarran- tem arma, opes aliaque, Denique rem proban dam, 1 2μꝓνέρ censet vir, illam esse tenuem et midiocrem rerum priscarum conditionem, quam scriptor in extremo capite primo commemorat; cujusque signa argumentaque inde eloqui incipit. His itaque signis argumentisque, inde a capite altero patefactis, subesse i ae⁴ε, et pronomen 65- minime ad sequentia, sed, quasi retrorsum, ad praecedentia spectare. (Haud animadyertisse virum miror locum, quem ipse probandi ergo laudat, Thuc. II, 11. AAμσeιοιν Tde„494 zar Araieraren, rννλ/λά̈ ι dras d³ Ʒνσ εν Xe‿νεeoνs Pabesdas, Plane contrarium efficere.) Quae enim proxime sequuntur Vverba, Nd ra⸗ uusrorias— A,n Su, nil, ait, nisi explicatiun- culae instar esse illius wagaliixkares, quibus adeo carere orationem pPosse, ut vere superuacuis. His ita decretis vir hanc expromit sen- tentiam: Und geradle diess, nämlich, dass Hellas wegen der Manderungen nicht wie Attika gedeihen konnte, ist I auch] kein ganz unbedeutendes Argu- ment für den Adwos. Vereor sane, ne ista interpretatio incallide simulata quadam incuria teneatur, Verba enim i⸗ d daA omissa, et adeo levi momento pensa sunt, quasi ne minimum quidem ad sententiam con-

ferrent; quibus adjectis, opinor in salebras incidisset interpretatio-