— 15—

. 2 1 1. 3 1—

0laαν-⁴ςοενρν ꝙτε τν q†Sν. Lucian. dνορορ oε0ανμαέo oolov Te Leuνεεα. Id. Syrerögnxas Sorr e re erero a. Plat. Theag. 127, Socr. III, 11, 1. IV, b, 11. I, 4, 12, An. II, 3, 13.

Ceterum neminem fore puto, qui ad attractionis genus serio eius-

c. Mem.

modi loca referre jubeat, quale unum attulerit Hoogevenius ad Vig. III, 3, 7. ex Luciani Encom. Demosth. νσ vouSeriα σæον, dndg l dπα ⁴ε mπνυαάαον τν dεα.ρωνQõ αeναα l⁴νρσόα⁴d ⁄ιπο τιν vo& τοων 8. Huic adde Xen. Cyr. IV, 5, 29. rsακ§Ʒϑ, 0I dre Oαᷣν mᷣπαο σα, OlOC„ rε2 ́ Srsrrdαμο εμ‿μ. Multum distant haec ab illorum ratione. V. Fischer ad W. III, b, 32. Conf. Cic. Cato. IV, 19. Cogitate, quan- tis laboribus. cet. Sed redeamus jam ad locum propositum. De grammatica ratione verborum, re ωαν xeg Aντςσ τ, satis dictum est. Conferre licet Plat. Georg. 457, d. elutn ead d e e dν⁴ρα Gvxee al* εννο. Hell. V, 4, 12, rν εꝓνε˙ε dyrag. Ib. VI, 1, 12. Mem. Socr. III, 6, 17. Ni fallor, verba, quibus opinabatur Reizius foedissimum vitium inesse, optime habent, eorumque haec sententia est: Negabant, quod ad eos alti- neret, qui iisdem annumerentur, quibus ipse, novis opus esse rebus i. e. quod ad Alcibiadem ceterosque optimates. vrdο νειυι εν ςο ε roν‿ ‧νμο αάντι‿ μεμν, τ◻mτe 1xνꝓτ⁴ν mπφοω EXeuν, ad ν πρςντσεεον ᷣπ Aoodaν rotg S'αιντν exS9oic, Toοννσοσ d οανεειν lvα, olous e ποτεςοον deO vaoSer- Oν d⁴ντονλνυνοαι τοds Seοτεο‿ve, ν‿obe d, L6„οοᷣρς‿mμεεεεεεωνντυας, t οντν oνro deναοαν νπd ν ro³οιτι, Jr 6rεοι ενντεοουν

oðα ⁸mνον Ʒρσοεα

De hoc loco optime meritus est Morus. Primus restituit adres et

Toloνετοος, olois, cum antea perperam vulgata fuissent ανειαhOQια τιαν τs-