— 11—

verbo, ita tamen, ut id sponte e nexu repefabur; aut denique verbum pror-

sus omissum est.

Primo itaque commemoranda est ea structurae ratio, qua relati- rum, etiamsi verbum adiectum sit, ad casum praecedentis nominis pro- nominisque, sive expressi sive mente intellecti, sic attrahatur, ut sen- tentiae partes arctius cohaereant, ne inciso quidem dirimendae. Anab. V, 3, 3. Teiανο ⁷ε dvoς olow Aéyeug. Isocr. Euag. Q. Tolοισασοοσσ τεεσν olous Evarοᷣgag elxey. Plat. Rep. VIII, 208. bip. Ne tamen imitentur tiro- nes hasce formulas, si forte nominativus requiratur in altera parte, in altera casus obliquus, aut diversus utrisque numerus. Anab. II, 3, 15. ai Bd³αυνοο, οla oy Iôelv. Mem. Socr. II, 1, 15. roοσινꝙσοοσ, OlOu ꝙανον ral. Cyr. II, 2, 23. roοlονσοοσν e ‚ ο‿ραο, olov alb 8e Ae†er. Sed haec non exemplis magis, quam ratione et natura constant, istaque cautio in universo hoc genere adhibenda est. Itaque aliquid monstri excogitavit Weislius, qui putaret, rods rotoνovg övra, olg ᷣ αιιντος εασε, in hanc brevitatem cogi posse, rodg ol6 xe ννττον ναπα£ς.

Diversum his est alterum genus, ita comparatum, ut verbum alte- rius partis in altera sponte subaudiatur, haud immutata constructione relativi. Cyr. I, 2, 6: Tiyyerat κρανκννιμτα Qαηαά̈ οια εl Hd|ςdν, 010» 8ixd, sc. εm†κ³μρμ. pi†εοσ˙αα. Ib. VI, 4, 7. IIeooες Torg dy d‿‿roic, Olotg 2 mπρορεν, αlmOivᷣe*ε. Facillime verbum copulae e nexu suppletur. Cyr. VI, 1, 37. 2lν mπ᷑ακνασα 6⁴οοσσο εl, olò xeg e r' AA*lοα. Ib. VII, 5, 84.

.—⸗ 1 Huc quoque referenda est lectio marginis, roονς, oldc xε ατdς, dvrd,

sed aliquantulum manca, cum desideretur rοεντop. Plerumque eius- modi sententiis id contingit, ut praecedenti nomini sequentique relativo natura sit casuum convenientia, quae ad attractionem non pertineat,

atque ut binae maneant sententiae, altera ad alteram ex vulgari ratione