— 7—

fraudem sine dubio delapsi verbis, obεέωνοσο Ʒέ 05 drαυντοινεέον, quae ipsa perperam ad milites referri solent. Spectant autem ad alios quos- vis homines, gloriae ducum invidos, Deinde in eo quoque a vero ab- errarunt interpretes, quod, Leunclavium secuti, erιάνανεεν, aceusationes instituere, in judicium vocare, et ab eodem dissentientes, 16„₰ο J*νναιυκ, po- testatem dicendi facere, interpretabantur. Exiααναεᷣν oν idem est, quod, alicui arieta obiectare, crimini vertere. Phavorin. 6ν εέ εεει, 0dεμεφνε,εααα. Affir- matur haec significatio Ael. V. H. IX, 4, 4. XIV, 26, 3. Herodian. H. VI, 5. Thuc, II, 27. III, 36. Porro 6„νν dονναν eadem sententia di- citur, qua nos habemus, Red' und Ankwort geben, et Latini, rationem red- dere, argumenta rei afferre, caussam agere. Niceph. Greg. 4) X6 /ο, deνποƷο- la, ³s, ESeοxs re9 roντο 16 v. Consentit ipsius Xenophontis usus, a quo in eadem fere sententia ponitur, qua dπνπονωνοοοαι. Cyr. I, 4, 3. Oecon. XI, 22. Opponitur à6„Qν αωiμα6d eν. 5)

Verba, Oενοσ bòv rraeνπτιναμε̈νον, parum commode de militibus Syracusanis accepta esse, jam monui; de participio JeOεeνν quid stao- tuendum sit, nunc videamus. Leunclavius vertit, quasi legisset, eα ⁴νπαυ Ʒεομεμνοων;Ʒ aliis aliter vel corrigendum vel subaudiendum esse vi-

debatur; nec defuere, qui deouενον in Jeyoutyey vel 2eronsywv mutare,

*) V. Hermann. de emend. rat. gr. gr. p. 334.

5) Hell. V, 2, 20. 894N00Aꝝν α AMxνεναμαινιο ονσ οσmννμαάειι ουνον neutiquam cum Leunclavio verterim: potestatem dicendi Fecere sociis, sed argumentis edocebant socios, utrum melius esset auæilium ferre, neo ne. Sparta- nos in communi civitatum concilio verba fecisse, priusquam socios ad- hortarentur, ut una consulerent, cum per se vero simile sit, tum inde patet, quod statim adjicitur: Svvymygevor-od* 80 AéOe„οε Aapioeα

rote Aozed.