kujati convenit. Unum hoc addo, ad studium privatum, quantum quidem possum, commendandum. Si alumnus jam in Seminario ita adsueseit libris, ut amicorum et conversationis defectum ipsi suppleant, multa evadet pe- ricula, quae sacerdoli vitam ruri quodammodo solitariam degere coacto minitantur. Ubi deſicit societas, facile subintrat otium, quod teste serip- túra et experientia multam docet iniquitatem. Accedit quod, qui in lite- ris sistit nec progreditur ultra, non seeus ac qui in stadio perfectionis christianae gradum figit, regreditur, ac ab co, quem jam attigerat, grada

dedieit.

Mediorum verè omnium, quac hucusque enarravimus, usus et adpli- catio, ut ad optatum revera perducant ſinem, non intermissaà praeposito- rum Seminarii curà ac industrià urgeantur necesse est. Regentis praepri- mis sive directoris munus hac in re summi est momenti. Si doctrina ipse excellit; si conversatione verè sacerdotali praefulget alumnis; si ⸗moribus et vità clarescit, quatenus in co lanquam in vitae suae specufo possint et eligere quod sequantur, et videre, quod corrigant⸗(S. Greg. in Reg. 1. 5. c. 128); si„suaviter⸗ quidem, sed et fortiter- regularum ac statutorum promovet et urget observationem;— animam quodammodo inspirabit in- stitulo ac disciplinam ejusdem sartam usque ac tectam servabit.

Si media praefata ritè adhibent, si apprimè obsequuntur statutis, si verum et genuinum Seminarii spiritum comprehendunt alumni; profecto nec commoratio in co ipsis erit molesta, nec vitae ratio, quam in eodem sequebantur, imposterum ipsis notabiliter videbitur mutanda, utpote sacris Canonibus de vita et honestate Clericorum omnino congrua— veri e

Seminario discedent populi ipsis concredendi pastores.

————