13

Ex diversissimi generis argumento hujus codicis pauca hoc loco affere liceat:

Fol. 233— 246 v 11e* 6 ο⁶τισιπιο συωντ⁴εεες το»μυιο(sic); incipit: ν 46„νν Iς sdorr—‿ν,* uνοων τς ë˙‿ϑσροι εᷣdοzct Tcο εον iο dvννπααᷣς οeννlag dverd: ⁴ενωννο doο Suον ο νοομινσπο α⁷ dysdαστινν ετ IIdrανν εdενσε̈ oiee τονς Lyou Tra rl., explicit fol. 246 diναιο ντmάχ⁵ιμος xc* l e v»Oναεοιᷣι. Hunc tractatum Albertus Jahnius primum edidit ex tribus codicibus Monacensibus Nr. 133, 101, 529: Joannis Glycae opus de vera syntaxeos ratione, Bernae 1849.

Continuo sequitur fol. 247 commentatio de pedibus inedita, quae inscribitur: τέ ιιμιν, 1005 ασοο. Incipit littera initiali rubra: eluοιιν sέιιε⁴α‿ς εαα ε⁴ςρςσς ³τν τν ος dyyeoy, ög SGι oσ τιμοσοιυς lmνυο τάαεαεονυαι—υσρm Gμμ ν) πεν 1τ⁶ν deᷣ οα ν.

Eandem commentationem Byzantinam Guilelmum Studemund(Annal. Lips. vol. 95 p. 611) in decem libris Italicis invenisse video. In iis autem libris nomen auctoris aut deest, aut titulus Hqcαοσ⁵εισννοο τμεοε εμ⁴αέιτοιν praemittitur, cujus metrici nomen opuscula officinae Byzantinae haud raro prae se ferunt. Quin Hephaestionis non sit hoc opusculum dubitari nequit. Quod si titulo nostro„rd α ν fidem habere licet, haud scio an Glycas(sive Glyceus) hujus quoque com- mentationis auctor sit.

Explicit ille tractatus εσι mεά‿αιιμ öfol. 247*:»ör dε Qαάαςσ ετμε εεναι ακάα τ*‿ dεαἀeκέαμνα α dA4ςα εμ⁴ιντενπνõα᷑] ι μάααματιτα, deενd αα eO*οσεεαιq ιμἀ‿ςμμςστια ε ε&⁴σνυοωππιναοσν 1ijs ⁶νν το⁹⁶ενν ποοπνπmQπQm G 1wmν Jν ε—νεαμι έε odοςε οαeσνιι ϑε 10 di⁴οασηιναα oeν ν εꝑενεινεαμeν

4 N*‿Tt.

Jam sequitur fol. 247- explicatio tabulae(pag. 14), qua omnes viginti octo pedes, iidem qui apud Hephaestionem cap. III enumerantur, satis artificiosa figura circumscripti, exhibentur. Quam figuram secundum certam quandam legem ac rationem esse confectam primo obtutu inve- nimus. Etenim tabula linea media in duas partes aequales ita dividitur, ut utraque parte pedes pari figura circumscripti sibi respondeant. Simul dextera parte pedes a longa syllaba, sinistra a brevi incipere videmus. Ceterum inane artificium Byzantini cujusdam grammatici hanc tabulam esse apparet. Ob eam causam totam explicationem longiorem, quae est in codice, huc referre supersedeo. Incipit:-d ⁴αέν rerodyc d dεναναρ εαμεοσας τν ⁴μνοον οτννμαόανουσν ε‿ dε᷑ srτς 10010„ vguε⁵dα d SOα᷑½2elac 10 1⁴νν αασςας Q a ϑε ασινο ε⁴νοεεασν ιηναα—mſďƷέ‿σνεα eς uνς xκι‿. Not. In sequenti tabula syllabas ⁶σ,*αάα, 1⁴μἀααρςα cet., quae extra figuram inve- niuntur, ita componas, ut fiat: Héqxc dεeνρανμν ocꝓνς υν ενν.

Fol. 248* med.: oxναμααἀ dort ποxαmν τνυνꝙτον νον εμεοινν ατ να dderror: 210 d 01⁴deτιυνννmι ευιαυν(sic),*οινσαον, 0ꝝν, I*ε⁶⁴εσν, dixενααάνννα⁴eν, νερη̈ιοαινιον, ανωσσ³υμονν gix*ε⁵μ⁶νν,„νσισσαιον νι⁴.

Fol. 249* med.(x) d ⁴σν is 1eeς œ πσονQQάs* œd π⁶οον, 2α 10(leg. 1⁰) 1r6G09 10 16νꝗ STt» 2„⁶εια, 16 d πειοππ᷑κασιε, 1ν d τν 10 α⁴ένς αιμεετ³με³σασς, ²0 de αμᷣεd‿ννις. expl. fol. 249: du‿ναεσαςι παἀνςσ τπαά☚‿ς, υνειαιυντmHυQw‚ V»: G‿νακρσε‿ ες ⁵εσ dς †ααέν d, erc- 1³mπεπιωιαασασςσεᷣ 1A1oν TI10ey, Srr⁵εεασσς ⁴αeνμνοο⁸ς Aν σσοε(l), guνναααισmν Sπĩꝛ HUxoοα.?, εεαρν Sn Ʒεαμνι εένν ευμαο³,*σις τ⁴ ε&εα τeα⁴ g.⁵ᷣοε³σςιε πμι⁴εές(IIIAi) de?, 2ενννιννςι εραςος να aiτν πσσνα, dενOQᷣι οσυναεςιε ειν ανσνιν τιι⁶‿,*οις συνάαεεεεασςσει ι αεναdος πιοs, 00h(?) dναοεαιςσ•5*τ⁶ ⁸αον rοαο, eννυwν ᷣοςσς σeυναινεεσασςσꝗ ο απιναο(S61ot. Conf. Draco Stratonicensis p. 157 seq.(ed. Go. Hermann) et schol. Heph. p. 119, 25— 120, 10, quod inde corrigi potest(v. p. 97).

Jam ad id, quod instituimus, revertamur. Etsi Westphali, quam supra pag. 4 comme- moravimus, novam eamque primam in Germania enchiridii Hephaestionei editionem(quae, etiamsi