4

imperfecto narratur, quia durans cogitatur: graviter ego tuli, dum ille petulantiam mihi

et contumeliam in liberam mulierem exprobrabat. hußäxνen autem oratorem sive explo-

dentium est et exsibilantium, sive eorum, qui cum severitate silentium imponunt(BnEur ad Timarch.§. 34. c. 54.), certe lætatus est Aeschines, non quod explodebatur Demosthenes, sed quod explosus est. Nam etiam in his enunciatis quæ secundaria vocantur Græci hane legem dili- genter observarunt, ut aoristo rem factam absolutam que(1⁰ Terεεεονο), imperfecto rem

durantem(1⁰ vipν6,εερνον) narrarent. Of. I, 110. T0„ τ αἀτον dονοvros, 60˙ 00 Tog 200Aeue“ j. e.

quum hice senator erat; contra I, 30. Öre Soulevde iοναν I1. e. dquum senator factus est(vid.

Scuærnn. ad Demosth. p. 117, 5. 570, 16. Rnüorn. in Seznopr bibl. crit. 13828. p. G. SrNTENIS ad

Plut. Pericl. IX, 27.). II, 59. öre ¹ 6 νν mtÜv elonrnr Sroluro j. e. Quum in componenda pace ocen-

paretur. III, 181. Ol⁴ααα οπννπ σæUy oas, ör' 1 Te IaMluỹe raruexg To* IIcoœσν euindre z.

e. quum victores eratis(vid. Rnüorn. ad Xen. Anab. I, 9, I1.), quo loco quod in libris acdgmn legitur er Tfi ren(αο³ gun) adanr varuuptg, videndum est ne vestigia veræ et genuinæ secripturæ indicet. Etenim Aeschines opinor rf ε Xalauirt arnuxie(ut II. 74. 172. NAE III, 222. Cf. Maoaν II, 75. III, 131. 186. 259. Maraæs II, 75. III, 259. XMrνα III, 55. 187. νꝙ Martuelg II, 164. 169.«»r Auq'icay III, 147. Taudu II, 169. III, 33. feinroo II, 164. Cf. Maætzn. ad Lycurg.§. 16. p. 104. sq.) seripsit, sed postquam alterum per errorem oculorum omissum est, id quod in codice Helmstadiensi factum videmus, librarii vitio orationis cognito alii parum apte αο, alii rectius(cf. II, 75. III, 243.) e inferserunt, pauci etiam casum nominis mu- tari oportere intellexerunt. Ceterum vitium orationis dixi, non quo J. G. BAuTEnO ad Isocrat. Pa- negyr.§. 91, 4. crederem Iolautn, omissa præpositione non licnisse dicere, nisi ubi proxime cohæ- reret eum voc. Maoνν,, ut Demosth. XIX, 512.°i Mæοαlανσοσν mνα dæοn, sed quia tam raro dicitur, ut librariis id genus dicendi vix ac ne vix quidem notum fuisse arbitrer(ef. Jauxr Annall. 18532. VI, 1. p. 61.). Sunt autem etiam alia, quæ quamvis rarissime dicantur, ut ofafcr xo⁶νμνννκ νενοα ( N. krto) tocattyr Demosth. XXI, 138. Paurobyr: Lys. XIX, 238. rhr Iœraναs udxa Dem. LIX, 96, 97. Sed iam in ordinem redeo. Imperfectum igitur, quo de agitur, etiam his locis legitur: III, 137. 6ο-urν εnπ dere 4r01οον⁶σααάν êr= Aausdxiνμed v oi Toidzorta οσερρααoõ ofe ncralx- Boĩa elir, quod de obsidione(als sie P)h. yle berannten), non de impetu facto(οσστσσσαον ut est in el) explicandum est. Cf. I. 64. 158. II, 67. 32. 109. 144. 157. III, 134. 167. De aoristo, ut cos locos præteream, quihus plusquamperfecti vicem gerere videatur(II, 149. III, 51. alios), confer III, 24. ör/ ½ νε r dreuog 6 In⁴οεμνννε, 60" o0To tGνεέκνει ο njιασνα. III, 27. aic Tofrur au*νꝙτιο Te*οεοπ τ ςο νν ονqεκν, 60˙" o5To 76 erqtu Eyoaxwe. Cf. I, 31. 763. Utrumque tempus videas III, 165: ¼⁴ ν⁶ ⁷τπιοσσ εο(seil. ⁶ενο ⁷1), 6r' ic y do*ενν ν dα νανσεαεννς eardον daaoοœνααειν ατ mτtémr 16ν mυνπτι eis iπν⁴σασα ιε, IauMes 0 6 IIeoσσν Sαdeds c vcud ac Toriuxm εα ſ droariν, dcuνμεos dν ν[vid. Acta soc. gr. II, 1. p. 39. IHrnM. ad Eurip. Iphig. T. 432.] udo elo T/„ Gννμηνιααόσφ☛☚¶ αοσςεςεειαο. Quo loco dᷣπrοσœmνesν, non dudtαoνκεs(hkl) scribendum erat. Nam quod Bnruro multo aptius visum est de turbato ordine rerum domesticarum dici, scilicet hand ita turbatas res eius fuisse credideris, qui paucis mensibus postquam ad regnum pervenerat(post Boe- dromionem anni 336 s. Olymp. CXI, 1. vid. DnovxsEN in ZruurhMANNI Djar. 1339. Nr. 75.) cum magno exercitu in Bocotiam profectus Græcorum tumultus sedasse narratur- Præterea vid. Diodor. Sicul. XVII, 2. Deniquerut hoc commemorem(redeo enim ad§. 4.), Aeschines, quum veritum se