(um munus solemnes in gymnasio nostro actus indicendi et si quibus nostra institutio atque di-

sciplina curæ esset, cos ad audienda examina invitandi mihi iniunctum esset, ita hac opportunitate ntendum esse ratus sum, ut in emendatione Aeschinis, quam abhine biennium inchoaveram,*) per- gerem eorumque codicum, quos in Timarchea secutus eram, ²2) etiam in ca oratione quæ de falsa le- qatione inscribitur magnam auctoritatem esse ostenderem. Quæ quidem auctoritas statim initio huius orationis satis dubia videri possit, ubi quod IM. BEkkEhus e deterioribus libris edidit: ou deo oreoor i xarOd& αeν rois dzouovcty ioruet, rO.y dr b qeννν A.νπννωνιάασι τυνν ˙εευναεασν τdõς οοsεαεννμεένασς airia dπονσσςσοαα(§. 2.), etsi in optimis libris aqm et in d†u atuõrooos scriptum reperitur, tamen facile quis BEkkEnt scripturam prætulerit, qGuum caussa, non actor, valere(1o½νεmν) i. e. pro- bari videatur. Nihilominus et h. I. optimos libros sequar. Non prius, inquit, actor in indi- cio valet(validus est), quam reus invalidum se ad refutandum ostenderit(dovrcri). Cf. Demosth. XVIII, 7. 6ν,ört dες irids zd rdνα O mοds, als e& roν τεοοοσ Tενενν ν ειν Ioyuei, odx dνοι τ †ενσνει τπαοεεεν Paullo insolentius Aeschines III, 93. dicit: räs òs duredoias nœ rds Guν rdEelc, eE dv iνòαειν ι τνέιναο uelle, dονν ̈⁵εεοοεο, pro eo quod exspectaveris:&E GI ioνσαεινντꝙπανεκαωνν ree Musnlere. Nam res dicuntur ioietr, quæ valent i. e. quæ vim aliquam ac potestatem habent(ef. III, 1. 0de³μ⁵ασν raοsνεννν õρννν παας˙ε νe ueεᷣν½ ꝙενντ ν⁶μιμmα& τυσ oo*αeν. III, 2. Soulν§⁴μέινᷣ¶qo'QWΤ n- robg dεαονει icννεεν I, 77. 00, 6rr τ αάιτα παςον uμμν εοωοννε. I, 165. r6 Ger ody ioyas ul σ dεε„ε⁸ε rcl εέ̈eεαινν III, 179. ra eοαe νμαα iε 041⁸ε τεε½ 1ένο Ioustv.); homines autem, quum validi seu 3 5., potentes sunt. Cf. I, 5. II, 27. II, 177.°u u⁵αμνννσν rt oudε&ς αᷣοs εᷣεεo r06 ¼⁸Oν π roν νο εα ra*ναet, Ouv d G⁴έενιον τ‿νν uπυααρεοεαν icyνgn: quo loco pluralem u0, qui in optimis libris est, haud scio an recipiendum esse dicam. Cf. ScuxEipEn. ad Platon. Civit. VII. p. 515. D.— Deinde ut BeBou³na pro Soulera§. 3. restituendum omittam,§. 4. hæe suut in optimis libris scripta:*ꝓqον ν udy pdo zds ́tνo ακ vor re9οο[‚⁵⁴μισ, 1uμmτtνέs v2⁴‿ν oαem õυνςαωμοσ⁵ ε ανοωννε̈ỹοee rols 2rieoulennrots nd niεασι οντοιει ναινινετοε εεεαετνν εαᷣμαανεον εα ενm iων ανεμέο ireyx, ör' uνᷣ να ππα˙ouxr eis erdrd eede Our aν τg„ενοο O iuα„uτ⁶οέε μ α 02, 67 auτον ενν ie airias érta tauths SεHdAlere, G²⁴ισςσςοπQγ&νμισνςoένν»„σ ⁊cI Si 10 Jdον dreilꝗ εrα roniso. Jam quid est cur BrkkEhus deteriorum libro- rum seripturam Eealers receperit? an quod arnyéoet, non zatnyonos seriptum est? at illud recte

1) In editione Timarcheae, quae Lipsiae sumptibus Th. Fischeri a. 1839. prodiit, et in Actis societatis grae-

cae Vol. II. Pasc I. p. 22— 48. 2) Sunt aᷣbgmn BEkKERI. Lockeranus(r) et Havniensis(O.