43

erat xdyos, id tamen ægre tuendum, propterea quod Hesychius v. xdrog non solum œarnucrn wa 12νρ6οοσ d066, sed etiam νονυνα νς Hoae interpretatur. Et quoniam Meletio auctore 1 roν Si†ρ⁴- Tuatos intya etiam xerloy dixerunt, hinc colligitur Callimachum pro more suo rariorem atque exquisi- tiorem vocem dro ex vulgi(nescio an Eleorum) dialecto deprompsisse et neutro quidem genere in usum suum convertisse pro consucto vocabulo πιο*, quale admittitur in IHomeri Iliad. VI, 90 et alibi. Idros autem cur dictus sit rerlos nescio, quanquam cogitare licet de fullonica.— Deinde quod cod. A præbet uqyvénenct audacter emendandum uqxtweuevut, i. q. oqæεeρινν, pro frequenti littere u et diphthongi permutatione. cf. Bastii commentat. polæogr. p. 752. Postremo quibus euræ est suerum Iunonis peplum contexere, haud dubie intelligendæ sunt sedecim ille matronæ Eleæ, quarum mentio ſit apud Pausaniam V, 16, 2. Aid curov uqlvovot Sroug rI llox rerdo al IE n‿ Jéνα des- al Od a νέςαάςσ ναηαν dyνπαι HOd.. c. J. cf.§. 4. VI, 24, 3. erolnrar d ey Iſ do(ro* IHIG] acl raig yvvciu Olenuk‿ Tale Lwndloͤenx nalovfaerdis, ér Toy rerdoy uqtvoud f ITOg. 4. Sehol. ad Pindari Nem. 4, 10. EGy 7e T6ς+£ͥaoico„O⁴ραρνα☚α*οε, Grνυ n0d 80,eoτœ⁷, édν e sra XMHοινπυν uevet αα ⁵ta. α* Keolliuanog: Edare zuv, 2A670⁴σ* Oεέρνσα☚οε lisdiαας Teiae, E, derr,OO ro derosνν eεroc. Gratias invocat poeta easque precatur ut benigne sibi faverent elegias componenti, quod Hemster- husio interprete ita expressit: In elegos abstergite manus fragrantes, ut coneiliata venustate cunctis probali perennent. cf. Theocrit. 17, 56. Eandem sententiam jmitatus est Ovidins Fast. V. 3577 sq. Floreat ut toto carmen Nasonis in ν sparge precor donis pectora nostra tuis.

V. 1. 51Laxe scribendum ex Romana ellre. IIlud enim-FEolice dictum pro ilere, quod propo- suerat Wakeſieldius. Chœroboscus de Orthographia in Crameri Aneed. Græc. II p. 224, 16. Xar (ita enim scribendum esse, non Fi*ασοι ipse litterarnm ordo docet) oi Aioleis à1,u, Trdν. cf. Ety- molog. Gud. p. 566, 33. Vulg. MAer⸗ alienissimum ab hoc loco.— 414νι⁶ι h. I. i. q. εαιροσ. cf. Hlist. crit. poesis Græc. eleg. p 14. 71:

V. 2. Libri reibce luc ot, unde Toupius extricavit Teioac euose ivu οαᷣ, Hemsterhusius et Val- ckenarius Teoce dν eνςησ,, Jacobsius ds‿νμαν. Nobis placuit Gννονον propter Ovidii imitationem: Flo- reat ul toto carmen Nasonis in, præesertim duum et ipsum illud toto in æ satis accurate re- spondeat Callimacheo orl³d éros. Pro oult Rom. olu, deinde eεouoiꝝ, unde Bentleius et Toupius scripserunt ενσσν suffragante Bœckhio, Valckenarins eνοοeνν, quo tamen illud prææstat h. I. ubi agi- tur de tempore futuro eoque permansuro. cf. Matthiæ gramm. Græc.§. 519, 7. Accedit quod i h. I. non prorsus idem valet atque ut sed potius ubi, i. c. quodsi faverilis elegis, per longum tempus

florebunt. 3—

Proclus in Platonis Civit. p. 391 ed. Basil. um*τ οσ ,LZ d-s&ori 1O⁴ ττ̈νι τ‿ιν eig T5ν τ- 0α τ AE eνᷣαeνμ̈ᷣeνωνυν„ 10 5 G*ud Eeo ν IIaroονον v Gy elg rodνςι εαωινκιν σέυννιααςσ ε⁸⁶σασσεν SuBl. eig T„ NOG τννν einòra L,„ον dπο⁶οννναα. ruονπσσαν*σ 0dr d, ϑν τπν⁷ eοοο—ςσ A*ννι εαᷣ̃ Ʒι ⁶ orm, dg Seus Tle„uòl Iiς roë Gυαροωννρσσαα᷑νοι αmO£tò= Gu‿νταο⁹ε,„u νπρ τινσ⁶όωσ NXaiocνι ιιννραμνμιμένο. 2iOαα m Gαινιτoοονυενσ vnd TG6v eαάημιmν υς εετανντι τωο‿τοðmE—C'og 1, nl KO“Aos ueντσοετ τι⁹mακαη

8