42

ptiorum, qui quidem dicitur d⁸‿ aæĩoe propterea quod erat Aeuxονμέε̈εανποσσ HHesxehio interprete v. qœ L1ov„. Herodotus III, 23. Exer d 6αeαω 00og Amie Mμεᷣς qrurα roidds 40 oαν x 1ιμςqτ Heονα Leunò TerOdyνον,&nr d To, vdTou ierdv indνέρνονν, ev d8 ii ouof rde rotrcæe dng, dr* à Tii Adoo zdννανο. Callimachi pentametrum servavit Etymolog. M. p. 463, 4. 1aleννσααάη ,(corr. 1³*εναμρασα) d Sonriat, dg raod Ka³⁵νee Eidua. r. 4. Syllaba extrema verbi eidrta in arsi posita eoque producta non est quod offendat; quare non opus est Bentleii emendatione idviæry, eni ansam dedit corrupta in Scholiis Theocriti 4, 28 scriptura: q ⁴ιον έꝓεα αο lvν 1lsd ⁵αον τανσον ϑ(ενοοει εν τ gεεαα.

V. 5 exstat apud Tzetzen ad Lycophron. v. 717. Méurnrau roëν Dalov l Kadæxoe Leror THv Exelro dlos εαεν n. Vulg. velvou Bentleius e codice Oxoniensi emendavit zelov, i. e. Dusiridis, idemque ex ingenio metri gratia reposuit 2ανισ.

Versus 4& 5, quos cum prægresso intime cohærere post Ruhnkenium Epist. crit. II p. 132 indicavit Porsonus Adversar. p. 503, leguntur in Scholiis ad Pindari Pyth. 1, 185. 1 ν§ roũ Ta- Adοudoe Taıοr 0t rOeos acoτeενειασσαe‚ 5 r. TIMos Tdv„do er Ti wen Oetenaeyo» u*h lvα oë Dαεριοςσ, uοἀρe—⁵παννν ꝙνoαχάεεμν mdεν᷑να, d! eld Tla od oraαιαοο. auε⁴αο νενυ⁴mνσαά ε αάεαον ς ITeoi- Txor zc ποσονεέάνν αἀχ εúαdadr. A⁴‿ Kal,uαeνοο˙ IIoοα εασσια. T. 1. cf. Bœckh. ad h. I. p. 510. — xalrigsy, i. e. initiavit, dedicavit, Ovidius I. c. imbait. Valerius Max. VIIII, 2, 9. Teterrimum artis suœ opus primus merito auspieatus est.— elosi. q. exeogitavit, de Perillo dictum, ænei tauri inven- tore, quo inelusi subditis ignibus longo et abdito cruciatu mugitus resonante spiritu edere cogebantur.

V. 6 ad Ierculem referendus atque ita explicandus esse videtur: Modo enim in Danai apum terram(i. e. Egyptum) Hercules advenerat: vel simile verbum supplendum. Notum est enim Her- culem, quum Eurysthei iussu aurea Hesperidlum mala petiturus esset, Egyptum quoqäe attigisse ibi- que a Busiride rege prehensum esse ut hospes Iovi mactaretur: qui tamen ruplis vinculis regem ipsum una cum Amphidamante ſilio interfecitl teste Apollodoro II, 5, 11.— Versus ipse legitur apud He- sychiuam v. Bovνεαρνν‧‧ Tr Aeεασν Ka*³εμααννο‿ d³ε pde Haraob pig ent persae: a Musuro sic interpolatus: donera dο daron pfe er! Sorperda v. Iam vero Poryercov recte se habere apparet ex capite glossw Bo Spey 709, T6ν ⁴μεκ⁶ασ ν. Deinde cen tuetur Etymolog. M.. 144, 47. Aeu, dόα, dορμ, dονμι. adε dotu εi ey ei 2rε&μαανκð— O0 vꝛͤci quνlas T ædrodν„αꝓσmν, io* 6 Oνμέ Qαe ε dοαος 6 d½ rexnuuòg Tcpe ri αο roνς εανονασ⁵υιι dν τον—wπεa erot„doο νο,Q Teꝓνοᷣι aαd σσισιον qτοοοι eig T0 0, e Tο Kalliudrn Aομ o Adarad pf de drd Soupsgoe. cf. Schæfer. ad Gregor. Cor. p. 367. Ex Hesychio recepimus fœraoũ et ex, ita ut Aaraon„ Souyeveor li. q. ⁰e2ιασσέ] intelligatur eqſptus. cf. ad Philetæ fragm. 17.

5. Meletius εοει τ( νισυυσν άαοκν in Crameri Anecd. Græc. III p. 93, 17. r0„ ε Toν ακροemννάάα Suαςα ein en oy Teνσιν ι το mM‿¶νοεινειςα αἀτονν ꝛςα ασmνꝓν T*οε, πωιmπαον J τ ⁶ραάαάνσνοονο˙σ, dτο dν τιmπναιαα aα ioν συνννιέα˙σαναν οο οᷣαχα Kælliαμαο ντιαι εꝓρ — Monye 8 ₰ 2„ ³./ op Sptreteνα ι εμεειι eο. Verba ros usque ad*leε ros omittunt codd. B. C. habet autem optimus codex A. Tum

Petreii versio Latina Callimachi fraß mentum ita corruptum suppeditat: iois dv ugneusvt rict ueuοde mirog. Jam si verum esset Meletii sive glossatoris cuiusdam etymon dr roν σrρ ο, scribendum