Aufsatz 
Historia critica poesis Graecorvm elegiacae / Nicolavs Bachivs
Entstehung
Einzelbild herunterladen

38 EPIMETRV M.

I. In superiore quam edidimus scriptione scholastica p. 50 sq. attigimus apologieam elegiam a Socrate philosopho in carcere excoli cœptam, de quo quidem argumento II. VIrici in historia poesis Græcæ Vol. II p. 465 sq. ita disputavit: Esop schrieb seine Fabeln sehrwerlieh selbst auf, sondern erzæhlte sie gelegentlieh; und wenn dies aueh noch bezweifelt werden kann, so ist doch der wiehtige Umstund gewis, dass er ihnen wenigstens nicht die poetische Form gab, ein sicheres Zeiehien von der veränderten Rildung der Fabeldiehtung überhaupt. Letzteres geht mit völliger Bestimmtheit aus Platons Erzæhlung hervor, dass Sokrates im Kerker sich damit beschäftigt habe die Esopischen Fa- beln, deren er sich gerade erinnerte, in Verse zu bringen. Diogenes hat uns von diesen Versen ein Distiehon aufbewahrt, bemerkenswerth, weil es, wenn auch selbst nicht echt(wofür indessen kein sicherer Grund angeführt werden kann), jedenfalls doch beweist dass Sokrates das elegische Vers- mäss ftir die passendste Form der Esopischen Fabel hielt. Dasselbe wæhlten, wie es scheint, die Spæteren welche dureh æhnliche Bearbeitungen die Fabeldiehtung aueh hinsiehtlich der Form ins Gebiet der Poesie zurückführen wollten; wenigstens glauben wir dies aus einer Bemerkung Galens sowie aus mehreren Hexametern und Distichen welehe Suidas aus Esopisechen Fabeln anfülrt ent- nehmen zu diirfen. Galeni locum IIoorenτιπ⁵ c. 13 p. 6 ed. Basil. paullo negligentius inspe- xisse videtur vir ingeniosus, quandoquidem nulla prorsus distichorum argumentis apologieis adhihito- rum ibi fit mentio: immo hexametrorum. Eece locus ipse: ört ϑ αα εν αἀτονςσ olg dοσασιν 000ev6g EGεν έεμιοι τιυιον οι dνινηντα] u⁴νϑοοιτπιν έν, et dνσααηυνσν νμιν τονννμισν εεαεανον, 3» r6.ν odx dοιοσαν ⁷ςσν riς rreivde det eoueuαev. 20τι έ od os Ei Ald Pvννμν Tãd org Sdος uννd vud volyoieνοατο τπτεος τꝛνν ioον, dg d e Ouui vjOuνα qάνν α ερσόμ̈σοωσ τινσ νκοαμέ̈ονςσ ukerv, dA*e⸗ αœ* ποσιννσπιιτνεέρααιι ττσ dοig eig G⁴νοιυωQ¶K.mety S, Oddevc ³eν ⁴eϑμσωμν ομαη σeεςανμι⁶ερα εαόα.

Ey adr de adꝭνν ενπᷣoraroe[puotr] Coraαι πα%,

r6 rd610 ap de drogerat, 8y ½ Alαιο

Joovde doidαeςα μεεωωιν νν ⁵μναόιε ιοσι ε de

er οσενννᷣ ναρσασ doακι⁴αεαν ⁵⁷ οι e⁸εε.*) G4-*l 0d0 ν ⁴ρσ MHowzkoue rig dανπννο ⁷˖ 1εονποοσ 10*X+νꝙοροτεένοοο e qαeim. oluut d' dr¹ xal raνςρο πνs œeτερανρνer.* οννοο †ꝙ⁶,

IdE dre ε Soulerai 5lας adτονννꝙτιν σσσισσανον oidetα. . aurdo s&r lorooi olurslo odpera¼l 05*og,**) 0T 1 waynodriov vinnd or' drdó. tnod ναœᷣ αιν uuxide y dr' ulna 6uI. ndνν εαοιεντιισ οd ο 6 Snldeirvνσι τν ⁴̈ η)U,νν od ꝙμeη νϑν όόιμιων sεασσασ dανκνυαμννν.

*) Emendavimus d ςσς dox⁶σεν αρσιοιι νdο, i. e. o levibus exercitationihus vestris miseros homines! Libri: d⁴roν †σια ́oαxijoee.r.d. In primo versu eo quo opus erat loco inserui ud⁴ꝰ, nisi præferendum tibi videtur adeν umorsoos.

**) Metri gratia scripsimus 0bvog(ex analogia vocis otνοια mνQκα.].) pro vulg. örog, quanquam eiusdem scripturæ alterum exemplum hactenus repperimus nullum.