Aufsatz 
Historia critica poesis Graecorvm elegiacae / Nicolavs Bachivs
Entstehung
Einzelbild herunterladen

17

Etiam Scholiasta in illam exclamandi formulam animadvertit: 1G οι⁰55Gν dνιραόεμεο⁹ uuν- Sovceg. oοννι εέ ς¶r ενσφαιν, quod et ipsum dςσ ϑ◻ρησννντιννν parodicam sive comicam significat rei perversionem.

Iam idem exclamandi particularum sonitus usque recurrens in caussa fuisse videtur ut Græcorum poetæ elegiaci in medio potissimum atque extremo versu pentametro ²⁷) admitterent verborum clau- sulas inter se consonantes, quibus utraque pentametri penthemimeris artiori etiam vinculo coniunge- retur. Qux sane res quum notatu diguissima sit ad indagandam originem homœotelentorum(qualia hodie ab Italis vocantur Rime, a nostratibus Reime) inde a medio ævo in sacris Christianorum hymnis atque in versibus Leoninis obviorum, unde in gentium recentiorum, Germanorum, Brilannorum, Ita- lorum, Hispanorum, Gallorum aliorumque poesin translata sunt, operæ pretium esse videtur insigni exemplorum copia demoustrare hune quoque morem a Græcis usque esse repetendum. 28) Ecce Cal- linus 1, 13. Fονν0˖ͥD dσe⁴εον. 1, 19.% 1ε◻ε⁴αισν. 1, 21. TO2αυ edy. Archilochus 4, 8. i-αeden dvαατ‿εένοωνανεν 11, 2. 1004% 2⁴ιισ Tyrtæus 4, 5. 79G% 60f. 6, 4. ⁴eνεαν deiοατο. 6, 22.».ο llεα⁶τεοο. 6, 28. Sel4νν. 7, 36. ueydοςς JOℳα⁸ον. 8, 2. dos- rijo œ³αασρμονν½. 8, 26. ⁴σ Aaοeo. Mimnermus 1, 2. àOe., Hο³ν. 2, 4. 9ε0 naubv. 5, 2. Oaα⁴ᷣον Aycλέv. 10, 6. Toνε dmμν. 13, 2. r0σ 100». Solo, 3, 6. Toowne dnεειεροωνέμν. 4, 34. 3, 10. αᷣα- 2X6Hενon. 13, 2. Hœκ⁴εωσ Aανω 13, 14. Tecdον In- 1Gον. 13, 22. 40εOO irlnv. 18, 2. d2ndelne Sorοενns. 19, 4. xαrns doulocoννν Anacreon 1, 4. 4αε* u†ονn. Xenophanes 1, 2. lexrodc Gτε†αονονρ. 1, 14. Hνιοι 6 yots. 1, 22. Kevtiον 0Orcoν. 1, 24. Oo⁵εενη d†ανντν. 5, 2. rvOcinc. GTv e. 6, 5. C)νον Ao. 7, 2. du ny. 8. yTOεeros Aoαννοεεεο. Theognis 2. doxν⁴νμενο drο‿αν⁶mμμαωο. 14. 0⁴ uLyx. 18. dAαdrου dToudeᷣαυν. 28. dyν L.αmοροωνꝙ. 40. dijg I sr⁸ε. 62. Tosne nds-ν. cf. 74. 78. 124. 132. 135. 136. ακ0⁴6σ¶mandv. 140. Tolerijs dnnavins. cf. 180. 182. 324. 392. 394. 684. 752. 142. 6TEOO6ov. 158. Jovreiy Selv. 162. d0⁴εεορ Gαι⁶ν. 174. cro-sνο Inieνον. 176. Tsrέέυ idταν. 178. Sdxτd Ocoeratl. 198. ala T*εαια. cf. 212. 216. 228. 244. oA.οσάιεεοιςνι- ꝗ0G0. 248. FT0 dArO ε τoοv. 250. Movodoο 10GTeOdων. 274. voνασα FO6τασαον. 286. ⁴ιαόανσα⁴αειιια 20 41 320. xνπομ dyανοοες. 338. He dvο⁶⁴mεεο 390. egaxdrae 20ι6αςl. 396. yyd,εαqᷣ‿ απηκᷣνυν. 408.vdd- leng Srvkeg. 424. 4582O6 aAlMnv. 478.%lhßꝑ e911. 486. alxν Soε◻⁴οω. 490. Gmπ‿αQν SXeig.

27) Rarius etiam in hexametro post caesuram penthemimerin, velut apud Callinum 2. Kμμνεοσν 6G0½μιοοον. Mimnermus 1, 7. ncε ⁴ειάeνασ 14. dr+ο- ioν x. T. 2. Omnino quam saepe ho- mœoteleuta a veteribus admissa sint exposuit Lobeckius ad Sophoclis Aiac. 401. 726. cf. Para- lipomena grammat. Graec. p. 53 sq.

28) Guilelmus Humboldtius 6 νμαάηααρ⁵αινο, elegantissimi iudicii vir, eam rem in Philetae editione p. 27 primum a me attrectatam maximi momenti esse scripsit ad rhythmum musicum atque extremarum syllabarum symphoniam ex historia ipsa explicandam.