tum 5⁸), quibus homines affliguntur, neque ab opinione vitam post mortem spectante, quam pro veterum sententia tristissimam esse accepimus. OQuid- quid solatii memoratur, id remediis comparari licet, ut Naegelsbachius veris- sime iudicavit, quae in praesens quidem sedationis aliquid afferant, sed causam, ex qua nascitur morbus, fnnditus extinguere nullo modo possunt. Omnis enim eorum consolatio'el ex miseris aliorum hominum petitur— eiοα νενσ oτε dενονασν, möre 2εν ⁶ Zeνς ⁵ννει τεμ‿ε‿εαασι, ⁷⁶νέ̈νανο 9*εον έμν⁵να 058„do odds 1 Hoαrlsos göye eioα, dolσe œτο oνe fit. r. 1. cf. 0d. I, 354. et 355.— vel periculis rebusque adversis imminentibus ex periculorum et rerum adversarum iam ante superatorum recordatione— ⁴—ϑφιοα‧, d„αο πτπνeαπ⁴νν μοωνμνεςα εi εεκν 02 ν ÿ öde uεε‿ον επιι τᷣἀααν, Od. XII, 208 sqq.— vel ex invicti animi con- stantia et duritie 5 ⁹), qua ferre studebant, quod in melius verti posse de- sperarent— 1ατ2α⁴ι àιι) 2αϑ⁴ έ△, Od. XX, 18. cf. Od. V, 222.— ita ut recte possit iudicari,„nihil unquam homines aetatis homericae melius, quo se consolarentur, invenisse videri, quam ut omni solatio renunciarent.“)

58) Celebratissimum dictum Solonis apud Herod. I, 32: 10 ν Iκν 82αι mσσισοειν τε α ταασε ννοπνηmuνχῦvαντονπννοιαοων τπιαοε, quanti momenti sit in Homeri carminibus vid. apud Lange: Vermischte Schriften p. 238 „qq. Conf. praeterea lI. III, 164: oure Hοα αεε εασσ, εol ν υιιι αμεοε eici, et luculente dict. Od. XXI, 201. Alios locos cont. Naeg. H. Th. p. 45 sqq. Addere lic. Hymn. in Apoll. 190. in Cer. 147. Aesch. Pers. 93. Eurip. Hel. 711. Hipp. 1423. Herc. Fur. 1285.

59) Conf. Eurip. Aeol. Fr. 17. Orest. 1016. Med. 1007. Virg. Aen. V, 710 Horat. Serm. II, 5, 20. Ovid. Trist. V, 11, 7.

60) Nihil differt Senecae dictum Nat. quaestt. VI, 2: hoc generi humano dic- tum puta, quod illis subita captivitate inter ignes et hostem stupentibus dictum

cst: Una salus victis, nullam sperare salutem.