— 8—
Cyrop. VIII, 2, 12— riyâ rivoc Xen. Mem. I, 2, 26; Herod. V, 27; Demosth. de f. leg.§ 333 (et sexcenties) Alo*ννm 5evdx Atrt0g,or y Sy T eg, ee?e. Nur in diesem Sinne hat schon Homer das Wort fünfmal, darunter dreimal àvairrον αtα σαμαι ⁴ϑ 653, N 775, b 135, d0½ 2¹ 32, rvà K 120.³)
b) die Schuld geben,(in malam partem) culpam conferre in aliquem, mit oder ohne rivc(alicuius rei) oder mit dem Infin. Xen. Hell. I, 7, 4 à) Xo 050 8, AtrtcvOt 7 rOv Tsiva.— Demosth. pro cor.§ 263 riy xseviav— Plat. Gorg. 518 D rodc Sortyrac AlriAovr-t rOy vy Airiooe elvol.
c) zuschreiben— causam esse dicere—(in bonam partem) acceptum referre. Phaed. p. 98 D zal 5 ket eeseat Py Ereac rolabrac alriac X6 ot,„†ovdꝓ s vol asgac ol äe uia roιdοa‿ Ʒοαεν⁶ν ενοα, AeSae rAc Airiae estv.— Phaedr. 253 A, Phileb. 65 A.
d) von jemand etwas behaupten, sagen, dicere, praedicare etc. Pl. de rep. 599 E 0⁸ ½ ric attlaàrat oNc vO.Oer add TsTovsyat aal ꝓpac dρε ννέναον Pl. Crat. p. 396 D aortp, ai 72— LHANtora aAdI„(sc. r“y Gρεανuy Aν ESSονοοα ταοσemααεανυνκε ατðo ZHor— so steht als Passivum dazu in all den vorstehenden Bedeutungen alriay E7srv. Daher denn der namentlich bei Plato so häufige Gebrauch, dass alriay k7ty(meist c. Infin.)
4. auch einfach dici, perhiberi, existimari bedeutet, sowohl im Sinne von argui als auch von praedicari(als passivum zu d.) z. B. De rep. IV p. 435 E l e oet r -y airiay i. e. qui scilicet etiam dοσεεᷣ᷑ esse dicuntur, wo dann in derselben Bedeutung, nur sensu activo, folgt alrtaοG,&t(r5 tXO.2ec, 5 dh ret ry ag d, Ntot“ Ay tic diriοαντ r6ro») und das einfache gvat(⁷ à αοι*νμνμααεοον, 3 i e roe rs Powtkac siyat zal rode nara AEroxrov pain ric Av 05 ſiora. Gorg. 503 B kE)eir ivd sineiv, Syrtva aria, 5Odty Adaio: Bs«rio TsIoeyar(= per quem dici possint Ath. meliores facti esse).— Alcibiad. I p. 119 A Sortc Alriav Eyet S0-*†νο ε⁵ρμοσ 1ε¶=ha.— Theaet. p. 169 A raa y 57 0d egt itiav s*eto dtνρέ½οεινν (= excellere existimaris).— De rep. VIII p. 566 C a»-hp JPrbara ey at Her e, L3d? airiay(Sc. ⁸ v) L.t0 6 1B. Oc slvat. cfr. Phaedr. p. 249 E alciay 8 ,α Layta dtTSi, v Os (i. e. er gilt für, man sagt von ihm, er steht in dem Rufe= à.οb st) cf. Plut. Them. 21(b. sty), Synes. epist. 69(ραα αα αοσ eltvat), Aristoph. Vesp. 506.
Nach dieser ausführlichen Darlegung über Bedeutung und Gebrauch des Ausdrucks alriay sNsty fragen wir jetzt nach Gebrauch und Bedeutung von atriay 5εᷣ ⁵εty, welches damit nicht zu identifizieren ist; denn öxéxety ist nicht einfach= 5rsty, sondern heiszt in dieser wie in ähnlichen Verbindungen sustinere, subire, in se suscipere und wird überall nur gebraucht von etwas, was als Last, Beschwerde oder Uebel gefühlt wird.
Am häufigsten findet sich brε᷑νμέαιν dανν, poenam subire(z. B. Phaed. p. 98 D und 99 A), aber auch z6⁶ ν⁴⁴ασεν, ttονφρ αν änv, XITIv, 6v, X6oy, zazy etc.„de malo quovis quod quis sustinet“.
8) Das Substantivum dcin findet sich bei Homer noch nicht, aber arε⁶ς*iu(= bin schuld) kommt 15mal vor, und zwar stets im schlimmen Sinne, darunter 5mal c. Dativo in der Bedeutung„ich habe zu beschuldigen“, nämlich A 153 371 05 ri pot aAloi iaw,= da ich ihnen nichts vorzuwer fen habe), I' 164(43 i poc alrin 2931, d⸗ot „6 Hor alrot 1ow), 370, 6 87, 0 311. Die andern Stellen sind N 111 und 222, 0 127, T 86 und 410, ² 275, a 348, * 558 und 7 48.— Es dürfte daher wohl keinem Zweifel unterliegen, dass die erste Bedeutung von adria nicht causa, sondern crimen sein wird.— Die Etymologie des Wortes, über welche ich nirgends Aufschluss gefunden,


