— 9—

e cd aier zeiyo deov, rEOV;, To6rihra a x. r. 2A. r d 125. Matth. Gr. 535 eiren cum m αα conjungit, interpretans: dictu- optimum est. Posteriores editores aut nihil de his verbis dixerunt 2nl Ntatnne constructionem proba- verunt. Hanc autem durissimam esse nemo non sentiet. Equidem existimo sic esse distinguendum: xiν οꝑ soον, ira uen Siei, rO5vO vuxa, ut alrsiy sit infinitivus absolutus, qui infinitivus saepe usurpatur. Soph. OT. 1220: 1⁸ ð 59 d elrsi?, Gvεννεμνοἀͥ ½£⁵ 322(6069. t. X. Herod. II. 91: EMAJvdtcr e vOiαι †ρν½μνον οοε ᷣηα αᷣ r0 8 Cöar eimsy, bne Sk nda ndaey SCy vOl. Demosth. Phil. 1.§. 7: Obve) bv Freimsiv, Ju öcv rdy ekhohrs Tev6edat x. r. X. Athen. XIII. 13, ubi hi versus memorantur: 0CO e) er dasinmt ds 4 1 ai 0 SoOde Tosy Oi SAo ro Epwra, SoyOraro. 38) elns, 300: 3 dalouo Oro uu eixdya. 4 Of. otiam Matth. Gr.§. 545.

Iid. Hetpich eodem sensul dietum, quo supra v. 122 kox. Sic Euripid. Ion. 632: er Euorle Heεν*) XPOOSch, quod paulo ante v. 625 exprimit ita: Onorne 5 Ay 85- oc Cs? Av dXOir anO— röAννο Gy. Cf. etiam quae supra disputavi de voce T0⁰%.

Post mpäta pey scribit Pflugkius non sequi, quod exspectes, Eerta, sed re. Hoc poösse ita esse non nego, sed multo simplicius itaque rectius statuetur, omissum esse id, quod respondeat verbis ta ey dimely, quae constructio usitatissima est. Vide Eurip. Suppl. 403: 6 o HEy JG v. r. X. Ib. 430: 3o, d nGirov, Od 8ioh véor vOOL. t. 2. Andr. 1233: xal töra e 00t Tdc mapeorO Xa0e. r. X. Heracl. 337:„a Ey OOb 6 ß)*. r. NA. Hippol. 1190: zεl π a uy de⁴ς sin Avanrösac Népac. r.... Ern Sel rned di Inee

126. Nuoud hic idem valet, quod 1&000y Sort, praestat, superat. Sic Aesch. Ag. 573: Fgy dE roc XO⁴ον ApTelu rperrod vlR5 d ℳ doc, whln d d rigre. Eodem modo xparet quoque usurpatur. Eurip. Hippol. 248: d⁵⁴ρ⁴α zaæret pA, TTrexo Aο ALoha. Aesch. Ag. 1364: 2 05¾»ewrdy, 3A arha upars. 15 Ae

Ibid. phchat usurpatum est, ut latinum utor. Sic- Eur. Phoen. 533:7 0MNOD« 2« GO wal w6«e SD0aioαx% 201Xde As,“ ee e— vHG. Heracl. 714:

zy d 0dv, 3 h revorro, XpPocvrat öxl. Iph. Aul. 885 Husa aoia VPCsvo xar Aö5NXSDa, quod Cicero imitatus esse videtur Ep. ad Div. XIV. 5. Cum saue adversis ventis usi essemus.

22ds aedd h goania sive ropæyic) de 5X6— r- NEL2v-

——ꝛ———

*) Pro 3 scribendum esse puto T.